راستی معنای اشک شیعه چیست ؟یا حسین (ع)

 

السلام علیک یا اباعبدالله و علی الارواح التی حلت بفنائک علیکم منی جمیعا سلام الله ابدا ما بقیت و بقی الیل و النهار .... ....

 

 

السلام علی الحسین

 

و علی علی ابن الحسین

 

و علی اولاد الحسین

 

و علی اصحاب الحسین

 

من عشق حسين عشق، حسين در سينه دارم

شد عشق حسين عشق، حسين دار و ندارم

داني که چرا مهر جبين، خاک حسين است

چون قبله ي دل پيکر صد چاک حسين است

داني که چرا کعبه ي جان، نام حسين است

چون عشق و صفا مست مي جام حسين است

داني که چرا خون خدا، خون حسين است

چون عالم و آدم همه مجنون حسين است

داني که چرا آب فرات، هست و گل آلود

شرمنده ز لعل لب عطشان حسين است

داني که چرا چوب شود، قسمت آتش

بي حرمتي اش ير لب و دندان حسين است

داني که چرا خانه ي حق، گشته سيه پوش

زيرا که خداوند عزادار حسين است

 

    

 

 

  اگه خاک کربلا شفا میده چون قاطی با گریه های زینبه 

     اگه ما سینه زن حسین شدیم مطمئنا از دعای زینبه

        اگه آقام شال مشکی میندازه این همون شال عزای زینبه

           اگه خاک کوفه شد ویران سرا چون که جای خطبه های زینبه

               اگه از شام میاد صوت علی صوت همچون مرتضای زینبه

   

                         هر جا كه مرغ نوحه‌سرا نوحه كرد سر

                             پرپر زدم من . و به هوایت گریستم

                       هر كس به سینه می‌زد و می‌گفت یاحسین

                                همراه او به زیر لوایت گریستم

   

 

                   

           

کربلا، بارگاه ملکوتی سیدالشهدا،

 

 حضرت اباعبدالله الحسین (ع)

ای آموزگار شهادت؛ حسین!

سلام بر تو ای نزدیکترین نام به خدا!

سلام بر تو ای سفینه عشق!

مدینه را شور حضور تو پر کرده است. شمیم لبخند پنجره ها

 

فضا را عطرآگین نموده و آسمان، خیره به نورافشانی

 

مُنزل وحی، نام زیبای تو را زمزمه می کند و زمین چه

 

سعادتمند، گهواره حضور تو شده است.

سلام بر تو که توفندگی حماسه و عرفانت، کربلایی

 

به وسعت آفرینش ساخت و دل از کف دلدادگان ربود.

ای رهبر عاشقان و دلدادگان، ای حسین!

 

                 

 

 ای نماز آخر من گریه کن

             بر دو چشمان تر من گریه کن

                         گریه کن اینجا زمین کربلاست

                                        سر زمین اشک و افغان و عزاست

 

    کربلا

مقدس‏ترین شهر عراق پس از نجف اشرف کربلا است و آن تربتى است که اجساد پاک و غرقه به خون شهیدان عاشورا و به ویژه سرور آنان و سید جوانان اهل بهشت،ابا عبد الله الحسین علیه السلام و برادر با وفا و بزرگوارش ابو الفضل العباس را در خود جاى داده است.

تاریخ شهر کربلا در دوران اسلامى از هنگام شهادت امام حسین علیه السلام آغاز مى‏شود و از آن هنگام تا کنون،این شهر همواره در جان و روح و روان شیعیان و مؤمنان بوده و روز به روز بر آبادانى و وسعت آن افزوده شده است. 

              

مهمترین زیارتگاههاى کربلا عبارتند از:

1-حرم امام حسین علیه السلام،که به همراه حرم ابو الفضل العباس علیه السلام و فضاهاى پیرامون این دو جایگاه،هسته مرکزى شهر را تشکیل مى‏دهند.حرم مطهر بیش از دو متر از سطح شهر پایین‏تر است،از این رو تعداد زیادى پله زائران را از دروازه‏ها به درون صحن هدایت مى‏کند.

        

ساختمان کنونى حرم از ساخته‏هاى دوره صفوى و عثمانى و قاجار است.حرم مطهر از گنبدى بزرگ و مطلا تشکیل شده که بر روى گنبد خانه‏اى وسیع و چندین رواق و یک مسجد بزرگ و صحنى فراخ است که تمامى این مجموعه را در بر مى‏گیرد.گنبد طلا از ساخته‏هاى‏دوران صفویه است و طلا کارى آن به دستور آغا محمد خان قاجار انجام گرفته است.در زیر گنبد،ضریح نقره‏اى و بزرگ و چند ضلعى قرار دارد که قسمت عمده فضاى گنبد خانه را اشغال کرده و درون آن قبر مطهر امام حسین علیه السلام و دو فرزندش على اصغر و على اکبر جاى دارد.در سمت‏شرق ضریح مطهر حضرت،فضایى است که در جنوب آن پنجره‏اى نقره‏اى قرار دارد.اینجا آرامگاه قسمت اعظم شهیدان واقعه کربلا است که همگى آنان پیرامون آن پنجره و فضاهاى اطراف پراکنده و مدفون هستند.گرداگرد گنبد خانه را چهار رواق در بر گرفته است.

            

۲حرم مطهر داراى ایوانى است که قسمتى از آن با خشتهاى طلا پوشیده شده و بخشهاىدیگر آن با کاشى معرق و نفیس اصفهان تزیین یافته است.سقف بلند ایوان را مجموعه‏اى از ستونهاى مرمرین،تراش هنرمندان اصفهانى نگاه داشته است.-قتلگاه،جایگاهى است در نزدیکى آرامگاه حبیب بن مظاهر اسدى که بنا بر گفته روایات،امام حسین علیه السلام در آنجا به شهادت رسید و بعدها به جایگاه کنونى منتقل شد و دفن گردیده‏اند.

                  

3-تل زینبیه،در فاصله 20 مترى از سمت غرب صحن مطهر،تپه‏اى به ارتفاع 5 متر وجود دارد که امروزه بر روى آن اتاقى ساخته شده است،این تپه به نام‏«تل زینبیه‏»یا تپه حضرت زینب علیها السلام مشهور است و بنا به نقل مورخان،تپه‏اى بوده است که در روز عاشورا حضرت زینب برروى آن مى‏رفته و از سیر وقایع جنگ آگاهى مى‏یافته‏اند. 

                     

4-حرم منور و پاک ابو الفضل العباس علیه السلام،این حرم در فاصله 350 مترى شمال شرقى حرم امام حسین علیه السلام قرار گرفته و داراى قبه و بارگاه شکوهمندى است که جسد پاک این سردار رشید و یار وفادار امام حسین علیه السلام را در بر گرفته است.ساختمان داراى گنبدى طلایى است که بر روى گنبد خانه‏اى کوچکتر از حرم امام حسین علیه السلام قراردارد.گرداگرد قبر مطهر را چهار رواق و صحن فراخ و وسیعى به همراه ایوان زیبا در بر گرفته است.ضریح زیباى آن حضرت به دستور مرحوم آیة الله العظمى حکیم در سال 1965 میلادى در اصفهان ساخته شد.

          

5-آرامگاه حبیب بن مظاهر اسدى،او یکى از شهداى روز عاشورا است که در سن 80 سالگى به یارى امام حسین علیه السلام شتافت و شهید گردید و در فاصله 10 مترى از ضریح مطهر و در رواق جنوب غربى مدفون است و داراى ضریح کوچکى است.

6-آرامگاه سید ابراهیم مجاب،وى امام زاده والا مقام و عظیم الشان و داراى نسل مبارکى است.او ابراهیم فرزند محمد العابد فرزند امام موسى بن جعفر علیه السلام است که در این بقعه مطهر دفن شده است و بنا به نوشته مورخان،بسیارى از سادات و بزرگان پیرامون او مدفونند.آرامگاه او در رواق حرم مطهر و در گوشه شمال‏غربى آن است.

7-در سر تا سر صحن و حجره‏هاى گرداگرد آن و رواقها،بسیارى از بزرگان در طول تاریخ دفن شده‏اند،برخى از این حجره‏ها به نام شخصیتى که در داخل آن دفن شده،مشهور است، همچون آخرین مقبره‏اى که در جنوب سمت مشرق قرار دارد و مدفن بسیارى از علماى دین مى‏باشد که مشهورترین آنها مرحوم آیة الله میرزا محمد تقى شیرازى است که در سال 1920 میلادى،رهبرى انقلاب مردم بر ضد دولت انگلیس را بر عهده داشت.از دیگر مشاهیر مدفون در این بقعه مطهر،میرزا محمد تقى خان امیر کبیر است که پس از به قتل رسیدنش در کاشان،به کربلا منتقل و در مقبره‏اى در رواق شرقى حرم مطهر دفن گردید،همچنین قاجاریه نیز در رواق شمالى،داراى مقبره‏اى هستند که جمعى از آنان در آنجا مدفونند.

 

     

  باز از راه محرم غم رسید
  بر زمین آسمان ماتم رسید

        این هلال قد کمان دیگر است
        لیتنا کنا معک" اندر سر است

                     خرقها را بار دیگر تن کنید
                      آتشی در قلب این خرمن کنید

                               طبل و شیپور عذا را سر دهید
                                هفت اقلیم عطش را در دهید

                                        ورد صوفی حا و سین و یا و نون
                                         فاعلات فاعلات فاعلون

                                                    حای آن حامیم ذات کبریا
                                                     سین آن سرها زپیکرها جدا

                                         یای آن یکتا پرست و یذکرون
                                         نون آن باشت قسم بر یسترون

                                سینه از درد فراغت خسته است
                                 دل به روی غیر تو او بسته است

                         هیچ دانی در دلم جا کردی؟
                         عرش حق شش گوشه برپا کردی؟

              عشق بازی با تو معنا می شود
               نور حق با تو هویدا می شود

   السّلام ای شاه مظلوم و غریب
   السّلام ای "آیهء امن یجیب"

           السّلام ای نور چشم مصطفا
           السّلام ای "خامص آل ابا"

                  کاروان آهسته ره تا کربلا
                  دشت خون و دشت درد و نینوا

                             خیمه ها در دشت خون برپا شود
                              صوت قرآن در فضا آوا شود

                                  گویی آن شب آسمان خون گریه کرد
                                  در میان خیمه ها حق مویه کرد

                              گویی یا حق چشم خود را بسته است
                              طاقت دیدن ندارد خسته است

                  عرش فلک و ملک حق اندر عزا
                  روز دیگر سر جدا , پیکر جدا  ا        

   این همان میعارگاه محشر است
   قتلگاه زادهء پیغمبر است

 

8-خیمه‏گاه،در جنوب صحن مطهر امام‏حسین علیه السلام و در فاصله 250 مترى واقع است. (بنا به نقل مورخان،محل بر افراشته شدن خیمه‏ها و چادرهاى سید الشهدا علیه السلام و یاران او بوده است) .امروزه جایگاه خیمه‏ها را با ساختمانسازى به تصویر کشیده‏اند.

9-مقام حضرت مهدى علیه السلام،در میان نخلستانهاى کرانه رودخانه فرات که این شاخه رودخانه به نام‏«نهر علقمه‏»مشهور است،از شمال کربلا مى‏گذرد و آن جایگاهى است منسوب به حضرت حجت علیه السلام که مردم در آن به نماز مى‏پردازند.

10-حر،و آن شهرکى است در جنوب غربى کربلا که در فاصله 9 کیلو مترى از شهر واقع شده و نام آن بر گرفته از نام حر بن یزید ریاحى است.او در روز عاشورا یکى از فرماندهان لشگر عبید الله زیاد بود ولى بعدها توبه کرد و به لشکر حق پیوست و تا پاى جان ایستاد و به شهادت رسید و در این موقعیت دفن گردید.امروزه‏آرامگاه او،که از ساخته‏هاى شاه اسماعیل صفوى است،داراى صحن و رواق و گنبد کاشى کارى است و مؤمنان فوج فوج به زیارت قبرش مى‏شتابند.

11-آرامگاه الاخرس بن الکاظم علیه السلام،وى محمد ابن ابى الفتح اخرس،از نوادگان حضرت موسى بن جعفر علیه السلام است که بقعه‏اش در حومه کربلا،در محله‏اى به نام‏«الابتر»قرار دارد.

۱۲-آرامگاه ابن حمزه،وى نواده امیر المؤمنین و از امام زادگان والا مقام است.آرامگاهش در آغاز بزرگراه کربلا-طویریج قرار دارد.

13-آرامگاه عون بن عبد الله،در نسبت این امام زاده تردیدهایى وجود دارد که آیا وى همان عونى است که در کربلا شهید شد و یا نواده امام حسن علیه السلام است؟امروزه وى داراى بقعه و بارگاه با شکوهى در 11 کیلومترى شمال غربى کربلا و در آغاز بزرگراه کربلا-بغداد مى‏باشد.این امام زاده بسیار مورد توجه مردمان عراق و داراى نذر مجربى است،از این رو همواره مزار او مملو از زائر و نذورات آنان است.

14-آرامگاه طفلان مسلم،این آرامگاه در راه کربلا-بغداد،در حومه شهر مسیب قرار دارد.این دو کودک به نامهاى محمد و ابراهیم،فرزندان حضرت مسلم ابن عقیل هستند که پس از شهادت پدرشان به شهادت رسیدند،آرامگاه این دو کودک صحن و سراى با شکوهى داشته و بر قبر هر یک گنبد و ضریحى‏قرار دارد.

15-آرامگاه ابن هاشم،وى از نوادگان حضرت موسى بن جعفر علیه السلام است که در سال 745 ه.وفات یافت و آرامگاهش امروزه در کویرى واقع در شمال غربى کربلا مى‏باشد.قبر او داراى صحن و سراى بزرگى است و در میان اعراب بیابان گرد بسیار معروف است و آنان همواره بدو پناه آورده و نذر مى‏کنند.

16-آرامگاه ابن فهد حلى،او از فقهاى امامیه است و قبرش در غرب خیابان‏«باب القبله‏»درون مسجدى به نام او قرار دارد.

17-حسینیه‏هاى کربلا،با توجه به این که کربلا شهرى زیارتى است و سالیانه صدها هزار مسلمان از سرتاسر کشورهاى شیعه نشین براى زیارت به این شهر مقدس مشرف مى‏شوند، از این رو بسیارى از مردم شهرهاى گوناگون به ساختن حسینیه و زائر سراپرداخته‏اند که مهمترین حسینیه‏ها از آن ایرانیان است،همانند حسینیه تهرانیها،اصفهانیها،مازندرانى‏ها، قمى‏ها و آذربایجانیها،و دهها حسینیه دیگر که قسمت عمده این مراکز در سالهاى اخیر منهدم و ویران گردیده است.

18-مدارس دینى کربلا،کربلا داراى حوکربزه علمیه کهن و مهمى است،از این رو مدارس دینى فراوان در کربلا دیده مى‏شود که مهمترین آنها عبارتند از:

مدرسه هندیه،مدرسه حسن خان،مدرسه آیة الله بروجردى،مدرسه باد کوبه،مدرسه کریم خان،مدرسه مجاهد،مدرسه بقعه،مدرسه حسینیه،مدرسه شریف العلما،مدرسه سلیمیه و...

 

   

 

سلام بر حسین . سلام بر تشنه لبی که در صحرای کربلا بی یار و

یاور ماند . سلام بر آن بدن مجروح .سلام بر یتیمانش . سلام بر

خواهر قد خمیده اش . سلام بر سجاد بیمارش وسلام بر همه ی

شجاعان و قهرمانان کربلا ...

 

محرمی دیگر در راه است ... کمتر از چند روزی به رسیدنش نمانده

محرمی دگر میرسد و وقایع کربلا را زنده میکند .

 

 

 

   گریه کن اینجا نفس خون می شود 

                     آه دل از غصه گلگون می شود

                          عرش اینجا با تو هق هق می کند

                                            گریه کن اینجا ملک دق می کند

 

       

 

       گریه کن اینجا جهان , بی جان شده است

                      هستی جانانه , بی جانان شده است

                                           گریه کن اینجا حریم انبیاست

                                                         قتلگاه قبلگاه اولیاست

 

      

 

 

          هر که را می بینم اینجا داغ اوست

                    گریه کن ای ابر اینجا باغ اوست

 

                           گریه کن اینجا خدا خون گریه کرد

 

                                   گریه کرد و سخت گلگون گریه کرد ...

 

السلام على الحسين ، وعلى علي بن الحسين ، وعلى أولاد الحسين  وعلى أصحاب الحسین

 

      در دل دریای اش طوفان گرفت 

 

                گریه کرد و خلقت او جان گرفت

 

                           ابر و باران رود و شبنم اشک اوست

 

                                    هر چه می بینی به عالم اشک اوست

 

       

 

 

       گریه کن با ابر و باران گریه کن

                 گریه کن با چشمه ساران گریه کن

  گریه کن اینجا صدای بی کسی

                            می رود تا کربلا ی بی کسی

 

 

امام صادق(ع) فرمودند:

روز قيامت، يك منادى ندا مى‏دهد:( زائران حسين كجايند؟) جمعى بر مى‏خيزند. به آنان گفته مى‏شود: در زيارت حسين، چه مى‏خواستيد و چه اراده كرديد؟

مى‏گويند: زيارت‏ ما، به خاطر محبت به پيامبر و على و فاطمه بود.

 

به آنان گفته مى‏شود:اينك،اين محمد (ص) و على (ع) و فاطمه (س)  و حسين (ع )! پس به آنان بپيونديد. شما در درجات آنان هستيد. به پرچم پيامبر ملحق شويد.

آنگاه آنان، در سايه سار لواى خاصى كه در دست على بن ابى طالب (ع) است قرار مى‏گيرند تا وارد بهشت گردند.(13) محبت، انسان را در دنيا به اين دودمان، پيوند ميدهد. زيارت محبت آميز هم، در نهايت انسان را در آخرت به خاندان رسالت پيوند ميدهد. آشنايى انسانها را در اين دنيا با دستگاه‏ ولايت و خاندان پيامبر عامل جذب به اين ( عروه الوثقى ) است كه در آن دنيا هم ( حبل المتين ) نجات و سعادت خواهد شد.

از امام صادق(ع) روايت شده است كه: خواستار سكونت در بهشت بايد زيارت ( مظلوم ) را رها نكند.

مى‏پرسند: مظلوم كيست؟

مى‏فرمايد: حسين است. هر كس با شوق به او و محبت به رسول الله‏ و فاطمه و على، او را زيارت كند بر سفره‏هاى بهشتى مهمان اهل بيت خواهد بود.تاكيدى كه امام، روى عنصر ( مظلوميت ) در زيارت سيد الشهدا دارد، جاى دقت و تامل است و انگيزه حمايت از مظلوم و احياء ياد او و سپاس از فداكارى انسانى والا در برابر ظالمان را بيان مى‏كند.

ائمه، در صدد تشويق‏ مردم به زيارتند.يعنى ايجاد شوق و رغبت و انگيزه و علاقه، و اين اشتياق، در صورتى فراهم مى‏آيد كه آثار يك عمل و نتايج يك اقدام، براى شخص، روشن باشد.

در زيارت كربلا، چه پاداشى مى‏تواند بزرگتر از ( بهشت ) باشد؟

و چه انگيزه‏اى ‏قوى‏تر از ( مرضى حق ) بودن، و خشنودى رسول خدا را جذب كردن؟ و چه نتيجه اى بالاتر از پيوند با اهل بيت، در دنيا و آخرت؟

 

         گریه کن اینجا صدای آب آب

                       می زند آتش به جان آفتاب

    چشم من ای راوی ظهر بلا

                                 اشک ریز و قصه گو از کربلا

 

بسم الله الرحمن الرحیم

اللهم صل علی محمد و آل محمد

اللهم عجل لولیک الفرج

اللهم صل علی محمد و آل محمد 

 

 

 

از فردی به نام سدیر نقل شده که روزی امام صادق  علیه السلام از

 وی پرسیده آیا تو هر روز امام حسین علیه السلام را زیارت میکنی

 گفتم نه فرمود چه جفاکارید شما / آیا هر جمعه حسین را زیارت

 میکنی ؟ گفتم نه / فرمود هر ماه اورا زیارت میکنی ؟ گفتم نه

 فرمود هر سال اورا زیارت میکنی گفتم بعضی از سالها . فرمود

 شما جفاکارید / مگر نمیدانی که از جانب خدا هزار هزار فرشته با

 موهای پریشان همواره بر حسین میگریند و زیارت میکنند و اصلا

 خسته نمیشوند  پس چرا روزی پنج بار زیارت نمیکنید اورا و روزهای

 جمعه اورا یکبار زیارت نمیکنید ؟ عرض کردم جانم فدایت باد/ از

 منزل ما تا مرقد مطهرش فرسنگها فاصله است حضرت فرمود به

 بام خانه ات برو  و به سمت راست و چپ نگاه کن و آنگاه سرت را

 رو به آسمان ببر آنگاه بگو: "السلام علیک یا مولای یا ابا عبدالله

 السلام علیک و رحمه الله و برکاته" خداوند برای تو ثواب حج و عمره

 در نظر گرفته و زیارتت قبول خواهد شد . سدیر میگوید من این کار را

 انجام دادم و در روز چندین بار مولایم حسین علیه السلام را زیارت

 کردم

 

السلام علیک یا مولای یا ابا عبدالله السلام علیک و رحمه الله و برکاته

 

                

     

 

 به حرم مشرف شدید التماس دعا 

 

  

 

 

 

کربلا ای بارگاه عارفان    کربلا ای قبله گاه عاشقان 

 

 

 

السلام علیک یا مولای یا ابا عبدالله الحسین

سلام بر تو ای نزدیک ترین نام به خدا!  

                                 سلام بر تو ای سفینه عشق!

 

                          مدینه را شور حضور تو پر کرده است.

 

            شمیم لبخند پنجره ها! فضا را عطرآگین نموده و آسمان،

 

         خیره به نورافشانی مُنزل وحی، نام زیبای تو را زمزمه می کند

 

                 و زمین چه سعادتمند، گهواره حضور تو پیدا شده است.

 

                                      ای رهبر عاشقان و دلدادگان،

 

 

     اَلسَّلامُ عَلَی الحُسَینِ الَّذی سَمِحَت نَفسَهُ

 

 

بِمَهجَتِهِ.

 

 

سلام بر حسین^(ع)، آن کسی که هستی و جانش را تقدیم

 

 

 خدا نمود.

 

 

 

 

 

 

اَلسَّلامُ عَلیکَ سَلامَ العارِفِ بِحُرمَتِکَ المُخلِص

 

 فی

 

 

وِلایَتِکَ المُتَقرِّبِ اِلی اللهِ بِمُحَبَُتِک البَریءِ مِن

 

 

 أعدائِکَ.

 

 

سلام بر تو،

 

 

 سلام کسی که عارف به حرمت توست و در

 

 

 ولایت تو

 

 

مخلص و به سبب محبت

 

 

 تو به خدا تقرب جسته و از

 

 

دشمنانت بی

 

 

زار است.

 

 

 

 

 

نمای از بین الحرمین و تل زینبیه

 

 

  

کربلا 

 

 

 

 

 منظر چشم من بود صحنه کربلای تو

 

    سیرنمی شود دلم هرچه نگاه می کنم    

     

 

صحن و سرای حضرت سیدالشهداء علیه السلام

 

 

 

 اَلسَّلامُ عَلی مَن جَعَلَ اللهُ الشَّفاءَ فی

 

 

تُربَتِهِ.

 

 

سلام بر آن کسی که خداوند شفا را در خاک قبر او قرار داد.

 

 

 

 

تو چه دل ربایی تو چه با صفایی

تو خدای عشقی شه کربلایی

***

تو حسین زهرا تو امیر عشقی

تو عزیز زینب قبله دمشقی

***

به خدا به جز تو ندهم دلم را

که به عشق نابت زده حق گلم را

***

گفته ام به عشقت یاحسین پیامی

من زدستت آقا در ازل زدم می

***

کرده مجنون مرا چشم و ابروی تو

شده قلبم اسیر سر گیسوی تو

***

حرم عشق تو قبله راز ما

نغمه یا حسین سوز و آوای ما

***

عقل ما گرفتی تو به یک اشاره

پی روضه هایت گشته ایم آواره

***

سخن از چه گویم که تو بهترینی

برده ای دلم را بس که دلنشینی

***

در هوای عشقت دل ما پریده

جز تو مولا حسین از همه بریده

***

ما سر کوی تو کرده ایم آشیان

خاک پای تو را ندهیم بر جنان

***

به فغان و شوریم همه چون عندلیب

چون که  حس کرده ایم در ازل بوی سیب

***

گر که ما عاشق و مست و سینه زنیم

زدو دست عباس ما سبو می زنیم

***

ساقی کربلا برده دل از همه

کعبه ما بود گوشه علقمه

***

یل ام البنین رب الارباب ماست

ماه هاشمیون مهر و مهتاب ماست

***

شده سینه ما غرق شور و احساس

همگی دخیلیم بر ضریح عباس

***

 

اولین کسی که رجعت می کند

 

((حسین بن علی))

 

است 

 

 

رجعت در لغت به معنی بازگشت و در اصطلاح گروهی از

 مومنان ‏خالص و عده ای منافقان فاجر پیش از قیامت به این جهان است.

اعتقاد به رجعت از باورهای مسلم و ‏تردیدناپذیر شیعه است که بر

 آیات قرآن و احادیث معصومین علیه السلام استوار می ‏باشد. (1)‏

رجعت در دوران حکومت موعود آخرالزمان اتفاق خواهد افتاد

و خداوند عده ای از مردگان را ‏با همان اندام و صورتی که بودند

زنده کرده و به دنیا برمی گرداند. به گروهی از آنان عزت ‏می دهد

 و گروهی را ذلیل خواهد کرد و حق مظلومان را از ستم گران می گیرد.

 وقتی قائم ‏قیام کرد خداوند همه اذیت کنندگان به مومنین را زنده می کند

 تا به مجازات دنیوی برسند ‏و دادگری مومنان به ظهور می رسد (2)

‏دلایل عقلی اعتقاد به رجعتعلامه سید محمدحسین طباطبایی(ره)

 در تفسیر شریف المیزان، ذیل تفسیر آیه 210-208

‏به مساله رجعت و اعتقاد شیعه بدان

و نظر عقلی مخالفان آن اشاره کرده با دلایل عقلی ‏به رد نظریه مخالفان

 می پردازد از جمله می گوید: چیزی که از قوه به فعلیت ‏درآمده دیگر

 محال است بالقوه شود، مطلبی است صحیح ولیکن قبول نداریم

که مساله ‏مورد بحث ما از این باب باشد برای این که مورد

فرض او با مورد فرض ما مختلف است، مورد ‏فرض

 او کسی است که عمر طبیعی خود را کرده

 و به مرگ طبیعی از دنیا رفته باشد

 که ‏برگشتن او به دنیا مستلزم

آن امر محال است و

 اما مرگ ''اخترامی''

 که عاملی

غیرطبیی از ‏قبیل قتل

 و یا مرض باعث آن شود.

 برگشتن انسان بعد از چنین مرگی

 به دنیا مستلزم ‏هیچ محذور و اشکالی نیست

چون ممکن است بعد از آن که به مرگ غیرطبیعی

 از دنیا ‏رفته و در زمانی دیگر مستعد کمالی شود، که در زمانی

 غیر از زمان زندگی موجود و ‏فراهم باشد و بعد از مردن دوباره

زنده شود تا آن کمال را به دست آورد.‏و یا ممکن است اصل استعدادش مشروط

 باشد به این که مقداری در برزخ زندگی کرده ‏باشد چنین کسی بعد از مردن

و دیدن برزخ دارای آن استعداد می شود و دوباره بدنیا ‏برمی گردد

 که آن کمال را به دست آورد که در هر یک از این دو فرض

 مساله رجعت و ‏برگشتن به دنیا جایز است و مستلزم محذور

 محال نیست، این گفتاری خلاصه و فشرده ‏بود

درباره مساله رجعت.(3)

‏آیات رجعت در قرآن و روایات ائمه (ع)‏

از جمله آیاتی که در قرآن به مساله رجعت دلالت دارد

آیاتی چون ''و یوم نحشر من کل امه ‏فوجا ممن یکذب بایانتا'' (نمل 831)

 و آن روز که از هر امتی گروهی از کسانی را که آیات ‏ما

را تکذیب کرده محشور می گردانیم پس انان

نگاه داشته می شوند تا همه به هم ‏بپیودند.

 همچنین آیه ''ام جستم ان تدخلوا الجنه و لما یاتکم مثل الذین خلوا من قبلکم'' ‏‏(بقره 214)،

 آیا پنداشتید که داخل بهشت می شوید و حال آن که دچار سختی و زیان ‏شدند

 و به (هول و) تکان درآمدند تا جایی که پیامبر (خدا) و کسانی

که با وی ایمان آورده ‏بودند گفتند

: یاری خدا کی خواهد بود؟

هشدار که یاری خدا نزدیک است.

‏این آیه می فهماند آنچه در امت های گذشته

رخ داده در این امت نیز رخ خواهد داد و یکی ‏از آن

وقایع مساله رجعت و زنده شدن مردگانی است که در زمان

ابراهیم و موسی و ‏عیسی و عزیز و ارمیا و غیر ایشان اتفاق افتاده باید د

ر این امت نیز اتفاق بیفتد. (4)‏

همچنان که رسول خدا (ص) هم کلامی دارند

 که به طور اجمالی این مفهوم را می ‏فهماند:

 به آن خدایی که جانم به دست اوست که شما مسلمانان با هر سنتی که در ‏امت

 های گذشته جریان داشته رو به رو خواهند شد و آن چه در آن

 امت ها جریان یافته مو به مو ‏در این امت جریان خواهد یافت

 به طوری که نه شما از آن سنت ها منحرف می شوید

و نه ‏آن سنت ها که در بنی اسرائیل بود

 شما را نادیده می گیرد. (5)

 آیاتی چون آیه 10 سوره ‏مومن و آیه 260 سوره بقره و آِه 6 اسرا

از دیگر آیات مبین مساله رجعت هستند. از جمله روایات دیگر رجعت،

 روایتی است از حضرت امام صادق (ع) که می فرماید:

‏هنگام رجعت کسانی که مومن خالص و کافر خالص هستند زنده می شوند

 و به دنیا ‏برمی گردند. (6)

در مورد حضرت ولیعصر(عج) نیز آمده است

: در روز ظهور عده ای از ظالمان به ‏اذن خدا از قبورشان زنده می شوند

 و مجازات می شوند از این رو، حضرت را یگانه منتقم

‏خون سالار شهیدان امام حسین (ع) خوانده اند

و در دعای ندبه آمده است:

 ''این الطالب ‏بدم المقتول بکربلا این المنصور علی من اعتدی علیه و افتری...''.

کجاست طالب خون ‏حسین (ع) که در کربلا کشته شد؟

کجاست آن یاری شده تا یاری کند کسانی را که ‏حقشان پایمال شده است.

‏رجعت کنندگاندر مورد کسانی که در دوران حکومت جهانی موعود آخرالزمان

 رجعت خواهند کرد دو ‏دسته روایت نقل شد.

 دسته اول به طور کلی از کسانی یاد می کند که یا کافر خالصند

 و ‏یا مومن خالص از این رو می توان نام بسیاری را در آن میان جای داد

اما در مورد دسته سوم ‏روایات که شخصاً نام افراد ذکر شده است

طبق روایات

، پیامبران، حضرت اسماعیل و ‏حضرت رسول اکرم (ص)

امیرالمومنین (ع) امام حسین (ع)

 سایر امامان معصوم (ع)

 و ‏جمعی از اصحاب یا وفای پیامبر اسلام چون سلمان،

 مقداد، جابربن عبدالله انصاری، مالک ‏اشتر،

 مفضل بن عمرو نیز اصحاب کهف و برخی دیگر رجعت می کنند.

‏نخستین رجعت کننده در روزگار ظهور حضرت ولیعصر (عج)،

 حضرت امام حسین (ع) ‏است. امام صادق (ع) می فرماید:

نخستین کسی که زمین برای او شکافته می شود و ‏به روی زمین رجعت می کند،

 حسین بن علی است و به قدری حکومت می کند

 که از کثرت ‏سن ابروهایش روی دیدگانش می ریزد. (۷)

‏رجعت امام حسین در روزگارظهور قائمیکی دیگرازاصول مسلم و قطعی

که شیعه بدان معتقد است این است که امام را امام ‏غسل می دهد

 این برگرفته از حدیث امام رضا (ع) است که می فرماید:

 امام را جز امام ‏غسل نمی دهر(۸).

 بنابراین باید یکی

از امامان رجعت نموده مراسم تغسیل و خاکسپاری ‏امام عصر (عج) را بر عهده بگیرد

 که طبق روایات رسیده امام حسین(ع) این مهم را انجام ‏می دهند

.‏در تفسیر عیاشی ذیل آیه شریفه ''ثم رددنا لکم الکره علیهم (اسراء/6)''

 از امام صادق نقل ‏شده است که:

مقصود از زنده شدن دوباره امام حسین (ع) و هفتاد نفر از اصحابش

 در عصر ‏امام زمان (ع) است،

 در حالی که کلاه خودهای طلایی بر سر دارند و به مردم رجعت

و ‏زنده شدن دوباره حضرت حسین (ع) را اطلاع می دهند

 تا مومنان به شک و شبهه نیفتند ‏و این در حالی است

که حضرت مهدی (ع) در میان مردم است.‏هنگامی که همه مومنان،

 امام حسین (ع) را شناختند و تایید کردند که او حسین (ع) ‏است

مرگ حضرت مهدی (ع) فرا خواهد رسید و دیده از جهان فرو می بندد

. آنگاه امام ‏حسین (ع) وی را غسل و کفن و حنوط می کند

 و به خاک می سپارد که هرگز امام را جز ‏امام غسل نمی دهد. (۹)‏

پس از شهادت امام زمان و تدفین ایشان،

امام حسین (ع) عهده دار حکومت جهانی ‏ایشان می شوند

و به قدری حکومت می کنند که گفته شده است،

از کثرت سن ‏ابروهایش روی دیدگان مبارکش را می پوشاند

تا اینکه روز قیامت و رستاخیز فرا رسد.

 

 

 

ظهر عاشورا

 

 

کربلا بین الحرمین 

 

 

 

 

 

 

اللهم اجعلنی عندک وجیها بالحسین علیه السلام

 

 

 

 

فی دنیا والاخره

 

 

 

 

 شبي ساكت و دلگير  

 

 

خودم بودم و قلبي كه ز غم بسته به زنجير

 

 و نزدیک اذان بود

 

كه پيچيده  در آفاق همه نغمه تكبير

 

نوشته اند كه هنگام اذان دست به دامان خدا باش

 

وَ مشغول دعا باش

 

كه آن لحظه بود  لحظه شيرين اجابت

 

وَ باز است به درگاه الهي در رحمت

 

شدم گرم عبادت

 

دو چشمم  پر ازاشك شد و روي لبانم همه سوگند

 

كه يارب تورهايم كن از اين بند

 

وَگفتم به خدا بين دعايم

 

      كه دلتنگ اذان حرم كرببلايم

 

همان جا كه دل از سوز فراقش شده  بي تاب

 

همان جا كه زده دست به دامان زمين خوشه مهتاب

 

همان وادي سوز و عطش و درد

 

همان وادي شرمندگي آب

 

همان وادي پاك حرم حضرت ارباب

 

همان جا كه قدم رنجه نموده است گل ياس

 

طوافش كند از عشق وَ احساس

 

به لبهاش بوَد ذكر ابالفضل(ع)

 

و درياي دو چشمش پر الماس

 

همان كعبه كوچك، كف العباس(ع)

 

همان خاك كه هم  بدر و خندق و احزاب و حنين است

 

همان جا كه زمين معركه عشق حسين(ع) است

 

خيابان بهشتي كه معروف به بين الحرمين است

 

و گفتم به خدا بين دعايم 

   كه دلتنگ اذان حرم كرببلايم.....

                               

               

 

    

 

 

 

اَلسَّلامُ عَلی مَن جَعَلَ اللهُ الشَّفاءَ فی تُربَتِهِ.

 

 

سلام بر آن کسی که خداوند شفا را در خاک قبر او قرار داد.

 

 

 

 

 

ای که حاجت ز حسین می طلبی دقت کن

 

پرچم شاه بسوی حرم عباس است

 

 

 

 

 

 

(اَلسَّلامُ عَلَیک) سَلامَ مَن قَلبُهُ بِمُصابِکَ مَقرُوحٌ

 

 وَ

 

 

دَمعُهُ عِندَ ذِکرکَ مَسفُوحُ.

 

 

سلام بر تو، سلام کسی که قلبش از مصیبت

 

 

تو جریحه دار و اشکش

 

 

به هنگام یاد تو جاری است

 

 

 

 

 

تو ایام ولادتی و شادی ها چراغهای سبز حرم رو روشن می کنن

 

 یا الله

 

یا محمد       یا علی    یا فاطمه 

 

 یا صاحب الزمان ادرکنی و لا تهلکنی 

 

 

 

قتلگاه حضرت ابا عبدالله الحسین ( ع )

 

 

 

 

 

عبور اسراء از کنار قتلگاه

 

از حضرت سجاد علیه السلام

 

 منقول

 

است که فرمود

 

 وقتی عزیزان

 مارا کشتند برای

 اسارت مارا

 سوار بر شتر بی جهاز

 نمودند و

 دستور صادر شد تا ما

 را از

کنار کشته ها عبور دهند

آه چه

 دیدم ... بدن پدر بزرگوار

 و

عزیزمان

 با به خاک  و خون

آغشته دیدم که بدون

غسل و کفن

 روی زمین افتاده و هر گز

کسی

 در صدد دفن آنان بر نمی آید 

چنان با دیدن

این منظره ناراحت

شدم که نزدیک بود جان دهم.

عمه ام زینب تا مرا

 منقلب

دیدفرمود :

"ای یادگار پدر و برادر

 و عمو

 و عمو زادگانم . تو را

 در شرف

 جان دادن میبینم "

گفتم عمه جان چگونه

 بی تابی

 نکنم در حالی که بدن برادر

 و

 اصحاب و جوانان بنی هاشم

را

 در این بیابان آغشته به خون

میبینم

 کسی در دفن و کفن آنها

 اقدام نمیکند

 گویا این مردم ما را مسلمان نمیدانند.

زینب سلام الله علیها با

 شنیدن

این مطلب فرمود:"به زودی

 بر

 فراز این قبرها پرچم

مظلومی

 پدرت حسین علیه السلام

 به

اهتزار در میاید

و آثارش کهنه

 نخواهد شد و این نشانه ها

 در

طول زمانها از بین نمیرود"

راوی میگوید به خدا قسم

 فراموش

نخواهم کرد

 زینب سلام الله علیها

 را که آنگونه بر برادر

خویش

ناله میکرد و فریاد بر

میاورد :

"یا محمداه صلی الله علیک

 ملیک السماء"

"ای رسول خدا این حسین

توست که

 بدن نازنینش روی خاک افتاده

 و

 گرد و غبار اندامش را گرفته

"

زنان و کودکان را که

از کنار

کشته ها عبور میدادند

 نگاهشان

 بر اجساد پاک شهدا افتاد

 همه

فریاد میزدند و اشک میریختند.

 

 

 

 

 

ضریح هفتاد و دو تن شهدای کربلا

 

 

 

 

 

  

دو کلام حرف حساب!

 

 

 

 

 

           

 

" لحظه ی وداع سکینه با امام حسین علیه السلام "

 

هنگامی که امام حسین علیه السلام  تمامی یاران خود را از دست

 داد  با اهل بیت خویش وداع کرد قصد عزیمت به میدان را گرفت و

به سوی خیمه ها رفت و از خانواده ی خویش خداحافظی کرد و در

 این هنگام ناگهان صدای شیون کودکی را شنید  که با ناله به طرف

وی میرفت / او سکینه بود که به امام حسین گفت : پدر آیا برای

مرگ تسلیم شده ای ؟ امام حسین علیه السلام فرمود چگونه

تسلیم نشوم در حالی که دیگر هیچ یار و یاوری ندارم . بعد از فوت

امام حسین علیه السلام بدترین شرایط برای یتیمان امام حسین

علیه السلام همچون رقیه و سکینه بود . شعر زیر زبان حال رقیه ی

امام حسین علیه السلام را بیان میکند :

 

تو خرابه تك و تنها                دختري شبيه زهرا...

 

 

 

                                 جايگاه علي عليه السلام درهستي

 

                 معرفت و شناخت كامل شخصيت والاي اميرالمؤمنين علي (ع)

                   و جايگاه او در جهان هستي در حد بشر نيست چه رسول اكرم (ص

 خطاب به مولا مي فرمايد :

                                        يا علي لا يعرفك الاّّّ الله و انا

                          اي علي! تو را هيچكس نشناخت جز خدا و من

            درابتداي خلقت، معمار آفرينش، زمين و خورشيد و ماه و بر و بحر اعلام كرد

              كه آفرينش شما، آفرينش همه چيز، به طفيل محبت پنج نور مقدس است.

                               آفرينش بر محبت اينان رقم خورد و عرصه هستي

                                        به حب ولايت آنان از عدم شكل گرفت.

                               اگر علي (ع) نبود، آفرينش به تكوينش نمي ارزيد .

                                                 نوروجود علي (ع)

                    مصباح پايگاه آفرينش شد وهستي اول با وجود او شكل گرفت.

                                  هدفنامه وجود را نيز به وجود او پيوند زدند.

 

                      لو لا كلما خلقت الا فلاك و لو لا علي لما خلقتك...

                        در زيارتنامه مولي در روز غدير علي (ع) را ندا مي دهيم :

                           السلامٌَُُُ عليكُُ ايها النبأ العظيم، الذي هم فيه مختلفون

                            سلام برتو اي خبر بزرگ عالم! خبر بزرگ هستي.

                                        پس علي (ع) راز بزرگ خلقت است!

                                                اما در او اختلاف كردند.

                            اين بود كه اول مظلوم عالم هم ″علي″ نام گرفت.

                         روزي پيامبر اكرم (ص) در جمع صحابه بودند و جبرئيل،

                     ملك مقرب الهي هم به شكل انساني در آن جمع حاضر بود.

            پيامبر به جبرائيل رو كردند و با اشاره به اميرالمؤمنين علي (ع) فرمودند:

                       آيا او را مي شناسي؟ عرض كرد: چگونه او را نشناسم

                                            كه او در عرش مرا معلم بود

                                و شيوه عبوديت الهي را به من تعليم فرمود.

              تو به آدم وقتي كه از بهشت قرب رانده شد و به زمين فراق هبوط كرد،

                    با ذكر نام علي (ع) و اهل بيت او به درگاه الهي پذيرفته شد.

          نوح نام او را بر كشتي خويش حك كردو لنگرگاه كشتي اش را مسجد كوفه

                                                             قرار داد

                 خداوند در شب معراج با حبيب خويش با صوت علي (ع) سخن گفت.

                             قرآن كريم، علي (ع) را به منزله نقش پيامبر دانست.

           فقل تعالوا ندع ابناء نا و ابناءكم و نساءنا و نساءكم و انفسنا و انفسكم (آل عمران 61)

                                    پيامبر فرمودند: من و علي از يك درختيم

                                    (انا و علي من ش جره واحده) و باز فرموده: 

                   (انت مني بمنزله هارون من موسي) و نيز: (انا مدينه العلم و علي بابها)

                                    همانا من شهر علمم و علي در آن است.

                                               و خطاب به مولي فرمود:

                         (انت اخي و وصيي و وارثي) تو برادر من و وصي و وارث مني.

                            در فرازي از دعاي ندبه  پيامبر خطاب به علي مي فرمايد

                                         (لو لا انت يا علي لم يعرف المؤمنون بعدي)

                      اي علي اگر تو نبودي مردم پس از من مؤمنان را نمي شناختند.

                           در زيارت مطلقه مي خوانيم ((السالم علي ميزان الاعمال))

                                            علي ميزان و معيار اعمال است.

ا                                امام صادق (ع) در زيارت جدش عرضه مي دارد

                 درود بر تقسيم كننده بهشت و جهنم، درود بر نعمت الهي بر نيكان :

                   ((السلام علي قسيم الجنه و النار السلام علي نعمه الله علي الابرار))

                                         محبت علي عامل رسيدن به كمال

                   در دواير مختلف هستي،‌هر شعاعي به دور محوري مي چرخد 

                          و هر پديده اي حول قطب وجودي كه وابسته به اوست،

                                      دور مي زند. امام معصوم محور هستي،

                                         قطب عالم وجود، تكيه گاه آفرينش،

            واسطه فيض الهي به جهان هستي و نگهدارنده كائنات باذن الله است.

                   در اين راستا، محبت و ولايت علي (ع) مربي همه موجودات،

                  هدايتگر آنان به سوي كمال و سبب دوام و قوام تمامي پديده ها

       از جمال تا انسان است. پيامبر خدا (ص) در اين رابطه بيان زيبايي مي فرمايد:

                                  حبًٌ عليٍٍٍّ حسنه لا تضرمعها سيئهًٌ      

      محبت علي (ع) حسنه اي است كه با وجود آن هيچ گناهي به انسان صدمه نمي رساند.

 

 

یارب ز کرم حال دعا بخش مرا

از حال دعا جرم و خطا بخش مرا

تا امشب اگر مرا نیامرزیدی

امشب به علی مرتضی بخش مرا

 

اشک شیعه , واژه بی انتهاست (خانه خدا ) و

                                             

                                                                                

آشتی 

 

         بايد اي دل !                           

             اندكي بهتر شويم                    

                   

         يا نه؛ 

                            

        اصلا آدمي ديگر شويم               

      

 

           از همين امروز                            

       

 

         هنگام نماز                

     

  

         با خدا                               

 

 

           قدري صميمي تر شویم 

 

 

     

         

 

لبیک اللهم لبیک، لبیک لا شریک لک لبیک،

 ان الحمد والنعمة لک والملک لاشریک لک لبیک

 

 

به کعبه، خانه خدا، بیت الله الحرام،

بیت العتیق و بیت الحرم نیز می‌گویند.

 دلیل نامگذاری کعبه به بیت الحرام این است

که خداوند ورود مشرکان را

به این مکان مقدس حرام و ممنوع فرموده است.
بیت الله الحرام در شهر مکه قرار دارد و در تاریخ،

مورد احترام همگان بوده است.

بنا بر آیاتی از قرآن و روایات معصومان علیهم السلام

 خانه کعبه نخستین

و مقدس‌ترین بنا و اولین مسجدی است

که بر روی زمین ساخته شده است.
در احادیث آمده است که در آغاز آفرینش

سراسر زمین را آب فرا گرفته بود

 و نخستین خشکی که آفریده شد زمین زیر کعبه بود

که خشکی‌های دیگر

 از آن گسترده گشت. بر اساس روایات اسلامی،

کعبه را ابتدا حضرت آدم

ساخت و سپس حضرت ابراهیم علیه السلام

 به کمک پسرش اسماعیل علیه السلام

 تعمیر و بازسازی کرد. کعبه در زمان

 رسول خدا صلی الله علیه و آله وسلم

 و قبل از بعثت، به دست قریش و با همکاری رسول خدا،

بر اساس بنای اولیه ابراهیم علیه السلام، دوباره بازسازی شد.

خداوند کعبه و اطراف آن را «حرم» قرار داده است؛

یعنی مقدس شمرده

و ارتکاب گناه و قتل و شکار و تجاوز به جان و مال مردم و جنگ و دزدی

و راهزنی و ... را در آن جایز ندانسته است. وقتی مجرمی به آنجا پناه ببرد

کسی حق مواخذه او را ندارد.
واقعه مهمی که در دوران عبدالمطلب، سرپرست و تولیت کعبه، رخ داد،

نجات معجزه آسای آن از ویرانی به دست سپاه ابرهه و اصحاب فیل بود.
دومین حادثه مهم، تولد امیر مؤمنان علی علیه السلام در آن بود.

مقارن با ظهور

اسلام، صدها بت فلزی و چوبی و سفالی در شکل‌های گوناگون

در داخل و بیرون و بر روی دیوارها و سقف کعبه بود،

اما در روز فتح مکه که در رمضان سال هشتم هجری رخ داد،

رسول خدا وارد کعبه شد و همه بت‌ها را از بین برد.
ساختمان کعبه به شکل مربع مستطیل و دارای چهار ضلع است

که هر ضلع آن را رُکن می‌نامند.

 به مجموع چهار ضلع ارکان کعبه می‌گویند

 که سه رکن آن چنین نام دارند:

 رکن یمانی، رکن شامی و رکن عراقی.

ساختمان کعبه 85 / 14 متر ارتفاع دارد، طولش 58 / 11

و عرضش 22 / 10 متر است.

بنای کعبه از سنگ‌های سیاه و سختی ساخته شده است

که پرده سیاهی بر روی آن قرار دارد.
می گویند نخستین بار

حضرت اسماعیل علیه السلام پرده ای بر کعبه کشید

و بعدها قریش نیز چنین کردند و پرده‌داری،

منصبی ویژه برای آنان محسوب می‌شد.

اکنون نیز آن پرده به صورتی خاص بافته و بر روی کعبه نهاده می‌شود.

این بنای شریف بخش‌های دیگری هم دارد؛

همچون ملتحجر الاسود،ملتزم ، مستجار، حطیم و حجر اسماعیل.

 در نزدیکی آن نیز مقام ابراهیم و چاه زمزم واقع است.

گفتنی است تولیت و مناصب کعبه هنوز باقی است.

 

 

 

 

 

حاج سعيد حداديان

۱غريب وتنها

۲مانند زهرا محنت كشيدم

۳ وقتي علم ميبينم ياد علمدار ميكنم

 

 

یا رسول الله ( ص)

یا رسول الله ( ص)

یا رسول الله ( ص) 

یا رسول الله ( ص)

یا رسول الله ( ص)

یا رسول الله ( ص)

یا رسول الله ( ص)  

 

قال رسول الله صلّی الله عليه و آله : اِذتقاربَ الزّمانُ اَنقَی الموتُ خيارَ اُمّتی

کَما يَنتَقی اَحدُکم خيارَ الرّطبِ من الطَّبقِ .

نبی مکرم اسلام حضرت محمد فرموده اند : وقتی آخر زمان فرارسد مرگ ٬

نيکان امت مرا گلچين می کند چنانکه شما خرماهای خوب را از

طبق دستچين می کنيد.

 

 

قال رسول الله صلّی الله عليه و آله : السَّکينة مَغنَمٌ و تَرکُها مَغرمٌ .

از حضرت محمّد صلّی الله عليه و آله نقل است که فرمود: آرامش غنيمت است

و ترک آن خسارت !

                                                                                                                                                                     

قال رسول الله صلّی الله عليه و آله و سلّم : أصلِحوا دنياکم و اعْمَلوا

لآخرتِکم کَأنّکم تَموتون غَداً.

از رسول خدا حضرت محمد مصطفی منقول است که فرمود : دنيای خويش

را اصلاح کنيد و برای آخرت خويش بکوشيد٬ چنانکه گويی فردا خواهيد مرد.

 

 حاج سعید حدادیان

۱انکه با قد خم شده توحید به پا کرد

۲اگه وابشه یه روزی راه

۳الهی رضایت

 

ماه فرو ماند از جمال محمد (ص)

سرو نباشد به اعتدال محمد (ص)

قدر فلك را كمال و منزلتى نيست

در نظر قدر با كمال محمد (ص)

وعده ديدار هر كسى به قيامت

ليله اسرى شب وصال محمد (ص)

آدم و نوح و خليل و موسى و عيسى

آمده مجموع در ظلال محمد (ص)

عرصه گيتى مجال همت او نيست

روز قيامت نگر مجال محمد (ص)

و آن همه پيرايه بسته جنت فردوس‏

بو كه قبولش كند بلال محمد (ص)

همچو زمين خواهد آسمان كه بيفتد

تا بدهد بوسه بر نعال محمد (ص)

شمس و قمر در زمين حشر نتابد

نور نتابد مگر جمال محمد (ص)

شايد اگر آفتاب و ماه نتابد

پيش دو ابروى چون هلال محمد (ص)

چشم مرا تا به خواب ديد جمالش

خواب نمى‏گيرد از خيال محمد (ص)

سعدى اگر عاشقى كنى و جوانى

عشق محمد(ص) بس است و آل محمد(ص)

 

یا قاد ر

 

غروب جمعه که میشه دل عاشق میگیره...

 

          عمری   به    انتظار نشستم   نیامدی     

    چشم از همه به غیر تو بستم نیامدی

      ای  مایه  امید    بشر   رشته ی امید 

  از هر کس به جز تو گسستم نیامدی

       گفتی دل شکسته بود جای من که من  

    این  دل به خاطر تو شکستم  نیامدی

    

 

در حـسـرت بـقـیـع...

    

جــلـوه جـنـت به چـشم خـاكيان دارد بـقـيـع                          

يــا صــفـاي خـلــوت افــلاكـيــان دارد بـقـيـع

مـي تـوان گـفت از گـلاب گـريـه اهـــل نـظر                          

صــد هـزاران چـشـمـه آب روان دارد بـقـيـع

گـر چـه مي تابد بر اوخورشيد سوزان حجاز                      

از پـــر و بــال مــلائـك ســايـبـان دارد بـقـيـع

قـرن ها بگـذشـته بر ايـن ماجـرا اما هــــنوز                      

داغ هـجـده سـاله زهراي جوان دارد بـقـيـع

خــفـتـه بـين مـنبـر و مـــحرابي امـا بـاز هم                        

از تــو اي انســيه حــورا نشـان دارد بـقـيـع   

راز مــخفي بودن قـــبـر تـو را بـا مـا نـگفـت                        

تابه کي مهر خموشي بر دهان دارد بـقـيـع

شب كه تنها ميشود با خـلوت روحاني اش                       

اي مـــديـنـه انـتــظـار ميــهمان دارد بـقـيـع  

شب كه تاريك است و در بر روي مردم بسته است         

زائــري چــون مــهــدي صاحــب زمـــان دارد بـقـيـع

  

 

 

حاج سعید حدادیان

۱ ارباب بی کفن

۲حسین ابا عبدالله

۳دادی به دست دخترت بااه زاری

 گــــلــزار بــقــــيــع » 

 

مــــرغ دل يــــك بـــام دارد دو هـــوا                                       

گــه مــديــنـه مـي رود گــه نــيـنــوا

مي پــرد گــاهي بــه گــلزار بــقــيـع                                         

مـي نـشيند پـــشـت ديـــوار بـقـيــع

مــي گــذارد ســر بـر ســردار ديــن                                         

اشــك ريــزان در غــم بــانـوي ديــن

عـرضـه ميدارد كـه اي شهر رســول                                       

در كــجــا مــخـفي بــود قـبـر بـتــول

از تــمــام نــخـل هــا پــرســيــده ام                                       

آري امــا پـــاسـخـي نـــشـنـيـده ام  

يـا امـیرالـمـومـنين(ع) روحي فـداك                                    

آسـمـان را دفـــن كــردي زيـر خــاك

آه را در دل نـــهـــان كــــردي چــــرا                                   

مـــاه را در گــل نــهــان كردی چرا ؟

علی   (ع)  مولای مظلومان  عالم                                

بگو از نا رفیقان چون بنالـــــــــــــــم                  

از آن شـامي كه سـر در چـاه كردي                                        

مــرا از درد خــويــش آگـــاه كـــردي

طـــنـيـن نـــالــه در افـــلاك افـــتــاد                                         

تـــمـام آسـمــان بــر خـــاك افـــتــاد

پــر و بــال تو زهراء(س)را شكستند                                       

تــو را بـا ريـسـمـان فـتـنـه بـسـتـنـد

تـو را در گـوشـه اســرت نـشـانـدنـد                                        

مــرا در آتــش حــسـرت كـشـانـدنـد

كـدامين شب از آنشب تيـره تر بود                                    

كـه زهـراء(س) حايل ديـوار و در بود

پـر و بـال تـو زهراء(س) را شكستند                                

تــو را بـا ريـســمان فـتـنـه بـسـتـنـد

تــنـت را در دل شــب غــسـل دادم                                  

تو را با اشك زينب (س) غسل دادم

كدامين شب از آن شب تـيره تر بود                                       

كه زهـراء (س)حايل ديـوار و در بود

 

 

 

شهادت هنر مردان خداست

حاج  سعید حدادیان

۱شب شیرین زندگی

۲گل های نیلوفری

۳ مناجات

 

 

 

یزید بن قعنب روایت می‌کند:

من و عباس بن عبدالمطلب

و جمعی از قبیله‌ی بنی عبدالعزی روبروی

خانه‌ی کعبه در مسجدالحرام نشسته بودیم.

اولین جمعه‌ی ماه رجب بود

 و سیل مردم پیر و جوان، دور خانه‌ی خدا در حال طواف بودند.

 در این هنگام فاطمه بنت اسد را دیدم که از درد زایمان رنج می‌برد،

 بی تابانه گرداگرد خانه می‌گشت،

 با انگشتان لرزانش به جامه‌ی کعبه می‌آویخت و در حالی که

 قطرات اشکش بر صورتش سرازیر بود، چنین می‌گفت:

 « پروردگارا! من به تو و همه‌ی پیامبران و کتاب‌هایی که از سوی تو آورده‌اند،

 ایمان دارم. گفتار جدم، ابراهیم خلیل را که این خانه را بنا کرد،

تصدیق می‌کنم. به حق کسی که این خانه را بنا کرد

 و به حق این نوزادی که در شکم من است،

ولادت او را بر من آسان گردان.»

ناگهان قسمت پشت کعبه شکافت،

فاطمه به داخل خانه رفت و از دید پنهان شد.

سپس دیوار خانه مثل اولش به هم پیوست.
ما که شاهد این صحنه بودیم، خواستیم قفل در کعبه را باز کنیم،

ولی در باز نشد. خبر به سرعت در شهر مکه پیچید و مردم در همه جا

از این

ماجرا سخن می‌گفتند.

سه روز از ماجرا گذشت و روز چهارم،

 فاطمه از جای همان شکاف، بیرون آمد.

علی را در دست داشت و به مردم چنین گفت:

 « خدای متعال مرا بر زنان پیش از خودم برتری بخشید؛

زیرا آسیه بنت مزاحم خداوند را در جایی پرستش کرد

که جز در صورت اضطرار، نباید در آنجا پرستشش کرد،

و مریم دختر عمران درخت خشکیده‌ی خرما را تکان داد و از آن رطب تازه خورد.

ولی من به خانه‌‌ی خود خدا رفتم و میوه‌ی‌ بهشتی خوردم.
وقتی خواستم از خانه بیرون آیم، هاتفی ندا کرد که ای فاطمه،

نام این مولود را علی بگذار که خدای علی اعلا می فرماید:

 من نام او را از نام خود گرفتم و به او ادب خود آموختم

 و او را بر علوم مشکل خویش آگاه ساختم؛

 اوست که بت‌ها را در خانه من می‌‌شکند

و بر فراز خانه‌ام اذان می‌گوید

و مرا تقدیس می‌کند.

وای بر کسی که

با او دشمنی

بورزد و

 نافرمانی کند