ولادت امام جعفر صادق (ع)

رئیس مکتب جعفری بر عموم شیفتگان آن حضرت مبارک باد .

امام صادق علیه السلام معجزاتی را که هنگام ولادت پیامبر اکرم آشکار شد، چنین بر می‌شمارد:

1- ابلیس از ورود به آسمان‎های هفتگانه محروم شد.

2- شیاطین دور شدند.

3- تمامی بت‎ها در بتکده با صورت بر زمین افتادند.

4- ایوان کسری شکست و چهارده کنگره‌ی آن سقوط کرد.

5- آب دریاچه ساوه خشک شد.

6- سرزمین خشک سماوه، آب پیدا کرد.

7- آتشکده فارس پس از هزار سال خاموش شد.

8- نوری از سرزمین حجاز بر آمد تا به مشرق رسید.

9- کاهنان عرب علوم خود را فراموش کردند.

10- سحر ساحران باطل شد.

استحیائیل - یکی از فرشتگان بزرگ خدا - در شب تولد حضرت محمد صلی الله علیه و آله و سلم بر کوه ابوقبیس ایستاد و با صدایی بلند گفت: «ای مردم مکه! به خدا و فرستاده او و نوری که با او فرو فرستاده‌ایم ایمان بیاورید.»

منبع:

بحارالانوار، ج 15، ص257 .

اللهم عجل لولیک الفرج

نوروزتان نو روز باد

واژه عيد در قرآن فقط يك بار آمده است.

(اللهم انزل علينا مائده من السمإ تكون لنا عيدا لاولنا و آخرنا و آيه منك). [5]

خدايا! نازل كن براى ما مائده‏اى از آسمان

كه براى اولين و آخرين از ما عيد باشد و نشانه‏اى از تو. 

براى روز اول سال

 دعا و درخواست خير وبركت

 موفقيت و سعادت و بالاخره تقاضاى تعالى و رشد فضايل انسانى

 از جمله آداب اين روز مقرر گرديده است.

علامه مجلسى(ره) خواندن اين دعا را در نوروز مناسب دانسته است:

«اللهم هذه سنه جديده و انت ملك قديم اسإلك خيرها و خيرمافيها و اعوذبك من شرها و شرمافيها و استلفيك موونتها و شغلها يا ذالجلال و الاكرام.»

بارالها! اين سال جديد است و تو خدايى ازلى و قديم هستى. خير اين سال و خير آنچه را در اين سال پيش مى‏آيد، از تو خواستارم و از شر اين سال و شرآنچه در اين سال پيش خواهد آمد، به تو پناه مى برم...

محدث قمى رضوان الله عليه براى هنگام تحويل و لحظه حلول سال جديد اين دعا را از برخى بزرگان نقل كرده است:

«يا محول الحول والاحوال حول حالنا الى احسن الحال»

چه گویم مشهدت خاک برين است

دوست دارم نگات کنم     تو هم منو نگاه کنی

بهترين بندگان خدا

از امام رضـا(ع) دربـاره بهتـريـن بنـدگـان سـوال شـد.
فـرمـود: آنان كه هر گاه نيكـى كنند خـوشحال شوند, و هرگاه بدى كنند آمرزش خـواهند, و هر گاه عطا شـوند شكر گزارند و هر گاه بلا بينند صبر كنند, وهر گاه خشم كنند در گذرند. 

خدايا 

 نگذارداغ دعا خوندن   

 توي اين روزهاي آخر      

 ماه صفربه دلم بمونه  ...   

28 صفر رحلت پيغام دار آخرين، خاتم نبوت را نگين

 حضرت رسول واپسين، عينيت قرآن کريم

 حضرت رسول اکرم صلي الله عليه و آله

 بر مسلمانان جهان

 تسليت باد.

مردم از خدايى بترسيد كه اگر گفتيد مى‏شنود و اگر در دل نهفتيد مى‏داند . و بر مرگى پيشى گيريد كه اگر از آن گريختيد به شما مى‏رسد ، و اگر ايستاديد شما را مى‏گيرد ، و اگر فراموشش كرديد شما را به ياد مى‏آرد . [نهج البلاغه]

اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا اَبا عَبدِ الله اَلسَّلامُ عَلَيكَ يَابْنَ رَسُوْلِ الله اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا بْنَ اَميِر المُؤمِنِيَن وَ ابْنَ سَيِدِ الوَصيّيَن اَلسَّلامُ عَلَيكَ يَا بْنَ فاطِمَةَ سَيِدَةِ نِساءِ العْالَمِينَ اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا ثَارَ الله وَ اَبنِ ثَارِهَ وَالوِتْرَ الْمَوْتُورِ اَلسَّلامُ عَلَيكَ وَ عَلي الَأرواحِ الَّتِي حَلَتْ بِفِنآئِكَ عَلَيكُمْ مِنْي جَمِيعاً سَلامُ اللهِ اَبداً ما بَقَيتُ وَ بَقِيَ الَّليلِ وَ النَّهارُ يا اَبا عَبدِ اللِه لَقَدْ عَظُمَتِ الرَّزِيَّةُ وَ جَلَتْ وَ عَظُمَتِ الُمصيبَةُ بِكَ عَلَينْا وَ عَلي جَميِع اَهْلِ الِأسْلِام وَ جَلَّتْ وَ عَظُمَتِ اَلمُصيبَتكَ  في السَّمواتِ عَلي جَميع اَهْلِ السَّمواتِ فَلَعِنَ اللهُ اُمَّةً اَسَسَتْ اَساسَ الظُّلمِ وَ الجُورِ عَلَيكُمْ اَهْلِ البَيتِ وَلَعَنْ اللهُ اُمَّةً دَفَعَتْكُمْ عَنْ مَراتِبِكُمُ الَّتي رَتَبِكُمُ اللهُ فيها وَ لَعَنَ اللهُ اُمةً قَتَلَتكُمْ وَ لَعَنَ اللهُ المُمهِدِينَ لَهُمْ بِا لتَمكيِن مِنْ قِتالِكُمْ بَرِئتُ اِلَي اللهِ وَ اِلَيكُمْ مِنهُمْ وَ اَشياعِهِمْ وَ اَتْباعِهِمْ وَ اَوْليائهِمْ يا اَبا عَبدِ الله اِني سِلْمٌ ِلِمَنْ سالَمَكُمْ وَ حَربٌ لِمَنْ حارَبَكُم اِلي يُومِ القِيمةِ وَ لَعَنَ اللهُ الُ زِيادٍ وَ ال مَروانَ وَلَعَنَ اللهُ بَنِي اُمَيةَ قاطِبَةً وَ لَعَنَ اللهُ بْنَ مَرجانَةً وَ لَعَنَ اللهُ عُمَرِبْنِ سَعْد وَ لَعَنَ اللهُ شِمراً وَلَعَنَ اللهُ اُمةً اَسْرَجَتْ وَالجَمَتْ وَ تَنَقَّبَتْ لِقِتالِكَ بِاَبي اَنتَ وَ اُمّي لَقَدْ عَظُمَ مُصابي بِكَ فَاَسئلُ اللهَ الَّذي اَكرَمَ مَقامَكَ وَ اَكْرَمَني اَنْ يَرزُقَني طَلَبَ ثارِكَ مَعَ اِمامٍ مَنصُورٍ مِنْ اَهْلِ بَيْتِ مُحَمَّدٍ صَلي اللهُ عَلَيهِ وَ الِه اَللّهُمَّ اَجْعَلني عِندكَ وَجيهًا با الحُسَينِ عَليهِ السَّلامُ فيِ الدُنيا وَ الأخِرَةِ يا اَبا عَبْدِ اللهِ اِني اَتَقرَّبُ اِليَ اللهِ وَ اِلَي رَسُولِهِ وَ اِلَي اَمير الُمؤمِنينَ وَ اِلي فاطِمَةً وَ ِالي الْحَسَنْ وَ اِلَيكَ ِبمُوالاتِكَ وَ بالَبرائةِ ِممنِ اَسَّسَ ذلِكَ وَ بَني عَليهِ بُنيانَهُ وَ جَري في ظُلمِه وَجَوْرِه عَلَيْكُمْ وَ عَلي اَشياعِكُمَ بَرِئتُ اِليَ اللهِ وَ اِليكُمْ مِنْهُمْ وَ اَتَقَربُ اِلَي اللِه ثمَّ اِلَيكُمْ بِموالاتِكُمْ وَ مُوالاةِ وَلِيكُمْ وَ بِالبَرائةِ مِنْ اَعدائِكُمْ وَ النّاصِبينَ لَكُمُ الْحَرْبَ وَبالبرآئةِ مِنْ اَشياعِهمْ وَ اَتباعِهمْ اِنيّ سِلمٌ لِمَنْ سالَمَكُمْ وَ حَربٌ لِمَنْ حارَبَكُمْ وولٌّي لِمَن والاكُمْ وَ عَدُ وٌّ لِمَنْ عاداكٌمْ فَاسُئلُ الله اَلذي اَكرَمَني بِمَعرفَتِكُمْ وَ مَعرفَةِ اَوليائِكُمْ وَرَزَقنِي اَلبرائَةَ مِن اَعدائِكُمْ  اَنْ يَجعَلنِي مَعَكُمْ في الدُّنيا وَ الاخرةِ وَ اَن يُثَبِتَ لي عِنْدَكُمْ قَدَمَ صِدْقٍ في الدُّنيا وَالأخرةِ وَ اَسَئلهُ اَن يُبَلغَنيَ المَقامَ الَمحمودَ لَكُمُ عِنْدَ اللهِ وَ اَنْ يَرزُقَني طَلَبَ ثاري مَعَ اِمامٍ هُدي ظاهِرٍ ناطِقٍ بالحَقِ مِنْكُمْ وَ اَسئلُ اللهَ بِحَقِكُمْ وَ بِالشَانِ اَلذيِ لَكُمْ عِندهُ اَنْ يَعطنِي بِمصابي بِكُمْ  اَفْضَلَ ما يُعطي مُصاباً بِمُصيبةً ما اَعْظَمَها وَ اَعظمَ رَزَيِتها ِفي اِلاسلامِ وَ في جَميعَ السَّمواتِ وَ الارضِ اَللهُمَّ اجْعَلني في مَقامي هذا ِممَنْ تَنالُهُ مِنكَ صلَواتٌ وَ رحمةٌ وَ مَغفِرةٌ اَللهُمَّ اَجْعَلْ مَحيايَ مَحيا محمدٍ و ال مُحمد وَ مَماتي مَماتَ مُحمدٍ وَ ال مُحمدٍ اَللهمَّ اِنَّ هذا يَوْمٌ تَبركَتْ به بنوامَيَةَ وَ ابْنُ اكِلةَ الأَكبادِ الَّلعينُ ابنُ اللعينِ عَلي لِسانِك وَ لِسانِ نَبِيكَ صليَّ الله عليهِ و اله في كُلِ مَوْطِن وَ مَوقِفٍ وَقَفٍ  فيهِ نَبيكَ صلي الله عليهِ و اللهمَّ الَعن اَبا سُفيانَ وَ معاويةَ وَ يزيدَ بْنَ مُعاويةَ عَليهِمْ مِنكَ الَّلعنةُ اَبَدَ الابِدينَ وَ هَذا يَوْمٌ فَرِحَتْ به ال زِيادٍ وَ الُ مَروانَ بِقَتلِكُمْ اَلحسُيَن صَلواتُ اللهِ عَليهِ اَللهُمَّ فَضاعَفْ عَليهمُ اللعنَ منكَ وَالعذابِ الأَليمَ اللهمَّ اني اتقربُ اليكَ في هذا اليومِ وَفي مَوقفي هذا وَ اَيام حَيوتي بِالبرآئةِ مِنهم وَاللعنةِ عَليهَمّْ السلامُ پس مي گويي صَد مرتبه اللهمَّ العن اولَ ظالم ظلمَ حقَّ محمد و ال محمد و اخِرَ تابِع له علي ذالكَ اللهمَّ العنِ العصابةَ التي جاهدتِ الُحسين وَشايعتْ و بايِعتْ و تابِعتْ علي قِتله اللهمَّ العنهم جميعاً پس ميگوئي صد مرتبه السلام عليكَ يا ابا عَبداللهِ وَ علي الاَرواح الَّتي حَلت بفنآئِكَ عليكَ مِني سلامُ الله ابداً ما بَقيتُ وَ بقيَ الليلُ وَ النهارَوَ لاجعلهُ اللهُ اخرَ العهدِمني لزيارتكم السلامُ علي الحسين وعلي علي بن الحيسين و علي اولاد الحسين و علي اصحاب الحسين پس مي گوئي اللهمَ خُصَّ انتَ اَوّل ظالم باللعن مني وَابدَءُ به اولاًثمَّ الثاني وَالثالث َوَالرابعَ اللهمَّ العنِ يزيد خامساً و العن عبيدَ اللهِ بن زيادٍ و ابن مرجانةَ و عمربن سعد وَ شمراً و ال ابي سفيانَ وَال زياد و ال مروان و الي يوم القيامَة پس سجده مي روي و ميگوئي اللهمَّ لكَ الحَمد حمدَ الشاكرينَ لَكَ علي مصابهم الحمدُ للهِ علي عَظيمِ رَزيتي اللهمَّ ارزقني شَفاعَةَ الْحُسَيْنِ يَوْمَ الْوُروُدِ وَثبِتْ لي قَدَمَ صِدْقٍ عِنْدِكَ مَعَ الحُسَينِ وَ اَصْحابِ الحُسَينِ الَّذينَ بَذَلُوا مُهْجُهْم دُوْنَ الحُسَينِ عَلَيه السَّلام

هر چه داريم همه از كرَم عباس است
خلقت جنت حق لطف كرم عباس است

                           دستهايم گره بر دامن تو 

                           بوي پيراهن تو

                            اشکم از چشم روان

                            پي تو کوي به کو مي گردم

                            مثل يعقوب که در سوگ فراغ

                            نور در چشم ترش سوسو زد

                             لرزش شانه من

                             دل ديوانه من

                             چشم من چشمه اشک غم توست

                              سر به سجاده عشق

                              رکعتي چند نماز

                              اشکهايم همه شد آب وضو

                              در قنوتم که دعاي فرجت مي خوانم

                              سجده ام بوي گل ياس به خود مي گيرد

                              اشکم از چشم روان

                              بوي پيراهن تو

                              دستهايم گره بر دامن تو...

واي اگرما مردمي كوفي شويم

دين رها بنموده و صوفي شويم

واي اگر عشق از دل ما گم شود

نور عشق از محفل ما گم شود

چون عدو و چون جفاكاران به

مردمان كوفه و شام و دمشق    

مردماني كه وفا را كشته اند

دست خود بر خون عشق آغشته اند

مردماني دل به دنيا بسته اند

عهد خود را بارها بشكسته اند

برده ايم انگشت حيرت بر دهان

 از جفا و ظلم اين نامردمان

زخم دلهامان دوباره باز شد

روحمان آماده ي پرواز شد

زخم ما زخمي عجين با ناله است

زخم هجر ياس هجده ساله است

زخمي از محراب خونين علي (ع)

در دل نامردمان كين علي (ع)

از حسن (ع) كز زهر شد خونين جگر

گشت زخم سينه هامان تازه تر

از حسين (ع) اين نور عين فاطمه (س)

از قرار و شور و شين فاطمه (س)

اي عدو ما بس مصيبت ديده ايم

راه و چاه عشق را فهميده ايم

بي وفايي را زبن بركنده ايم

پشت دشمن را به خاك افكنده ايم

با علي*هستيم و خوش عهدي كنيم

جان فداي حضرت مهدي(عج)كنيم

طي شد مه محرم و از او خبر نشد
روشن دو چشم ما برخ منتظر نشد

گفتند يار رفته سفر باز مي‏رسد
بيش از هزار سال گذشت و خبر نشد

گفتند مستجاب شود گر دعا کنيد
ما را چرا دعاي فرج کارگر نشد؟

گفتند صبر آورد آخر ظفر ببار
شد صبر ما تمام وليکن ظفر نشد

تا کي دو ديده، خون جگر بارد از فراق
کو عاشقي که دامنش از اشک تر نشد

يعقوب‏وار اين پدر پير روزگار
چشمش براه ماند و خبر از پسر نشد

اي مهدي (عج) عزيز که جانها فداي تو
مرديم و عهد هجر تو آخر سپر نشد؟

   السلام عليک يا ابا عبدالله الحسين

                                              السلام عليک يا ابا صالح المهدي

            فرا رسيدن ايام شهادت بي بي سه ساله حضرت رقيه(س) به حضور مبارک 

                                             آقا امام زمان(عج)  تسليت باد

                                سلام بر رقيه... دختر سه ساله حسين....

مادر: خديجه بنت خويلد. اين بانوى مكرّمه كه ام‏المؤمنين و جدّه ائمه‏معصومين (ع) است، نخستين همسر و ياور پيامبر اكرم (ص) بود كه با جان و مال خويش در خدمت آن حضرت بوده و نهال اسلام را آبيارى و بارور كرد. به همين دليل خداوند متعال وى را در رديف زنان مقدس و عرشى قرار داده است. پيامبر اكرم(ص) درباره شخصيت خديجه و خدماتش فرمود:

وَاللّهِ ما أبدَلَنى اللّهُ خَيْراً مِنْها، امَنَتْ بى حينَ كَفَرَ النّاسُ وَ صَدَقَتْنى اِذْ كَذَبَنى النّاسُ وَ واسَتْنى بِمالِها اِذ حَرَمنى النّاسُ وَرَزَقَنى مِنْهاَ اللّهُ الْوَلَدَ دُونَ غَيْرِها مِنَ النِّساءِ.

سوگند به خدا بهتر از او را خداوند براى من جايگزين نكرده است. او به من ايمان آورده بود در حالى كه مردم كفر ورزيده بودند؛ و مرا تصديق كرده، در حالى كه مردم تكذيبم كرده بودند؛ و با اموالش با من مواسات كرده، در حالى كه مردم محرومم كرده بودند؛ و خداوند از او به من فرزندانى روزى كرد و از ساير زنان چنين موهبتى نصيبم نشد.

مدت همسرى با امام على(ع): از سال دوم هجرى در سن نه سالگى تا سال يازدهم، به مدت نه سال.

تاريخ و علت شهادت: سوم جمادى الآخر سال 11 هجرى، 95 روز پس از رحلت پيامبر اكرم (ص) به خاطر تألمات و رنج‏هايى كه پس از وفات رسول خدا(ص) و غصب خلافت اميرالمؤمنين على (ع) متحمل شده بود و پس از چهل (يا45) روز بيمارى به شهادت رسيد.

محل دفن: نامعلوم است. ممكن است مزار آن حضرت، در قبرستان بقيع يا در روضه پيامبر اكرم (ص) يا در منزل آن حضرت (ص) و يا در مكان ديگرى باشد كه بنا به وصيت آن حضرت، محل دفن ايشان از چشم ديگران پنهان مانده است.

همسرارجمند: اميرالمؤمنين، امام على‏بن ابى طالب(ع).

فرزندان: 1. امام حسن مجتبى (ع). 2. امام حسين (ع). 3. زينب كبرى (س). 4. ام‏كلثوم (س).

همچنين حضرت فاطمه (س) فرزندى را حامله بود كه پيامبر اكرم (ص) وى را «محسن» ناميده بود و پس از رحلت رسول خدا (ص) بر اثر فشارهاى روحى و قرارگرفتن حضرت فاطمه (س) بين در و ديوار خانه، توسط مهاجمان، سقط شد.

اصحاب و ياران: 1. ام ‏هانى بنت أبى طالب. 2. أمامه بنت ابى العاص. 3. أسماء بنت عميس. 4. ام ‏سلمه. 5. ام ‏ايمن. 6. فضّه. 7. سلمى بنت عميس (همسر حمزه سيّدالشهداء) و …

زمامداران معاصر: 1. پيامبر اكرم، حضرت محمد (ص) (11-1ق.). 2. ابوبكربن ابى قحافه (13-11ق.).

به خاطر مقام معنوى و عرفانى حضرت فاطمه زهرا (س) پدرش، حضرت محمد (ص) او را بسيار گرامى مى‏داشت و بر همگان برترى مى‏داد. در اين ‏باره، روايات فراوانى است كه به نقل چند روايت از آن ها بسنده مى‏كنيم:

1. قالَ رسول اللّه (ص): يا فاطِمَة! ألاتَرْضِينَ أن تَكُوني سَيِّدَةُ نِساءِ الْعالَمينَ وَسَيِّدَةُ نِساءِ هذِهِ الاُمّةِ وَ سيِّدَةُ نِساءِ الْمُؤمِنينَ.

اى فاطمه! آيا خوشحال نيستى از اين‏كه سيّده بانوان دو جهان (دنيا و آخرت) و سيده زنان اين امت (اسلام) و سيّده بانوان مؤمنان هستى؟

2. خَرَجَ النَّبِيُ (ص) وَهُوَ آخِذُ بَيَدِ فاطِمةَ، فَقالَ: مَنْ عَرَفَ هذِهِ فَقَدْ عَرَفَها وَمْنَ لَمْ يَعْرِفْها فَهِىَ فاطِمَةُ بِنْتَ محُمَّدٍ وَ هِىَ بَضْعَةُ مِنّى، وَ هِىَ قَلْبى، وَ رُوحى اَلّتى بَيْنَ جَنْبى، فَمَنْ آذاها فَقَدْ آذانى وَ مَنْ آذانى فَقَد آذى اللّه تَعالى‏.

پيامبر اكرم (ص) در حالى كه دست فاطمه را گرفته بود، از منزل بيرون آمد و فرمود: هر كسى اين شخص را مى‏شناسد، كه مى‏شناسد، و هر كسى او را نمى‏شناسد، بداند كه او فاطمه، دختر محمد مصطفى (ص) است. او نورديده من، قلب من و روح من در كالبد من است. هر كس او را بيازارد، مرا آزرده است، و هر كس مرا آزار دهد، خداى سبحان را آزرده است.

3. قال رَسُولُ اللّهِ (ص): يا فاطِمَة! اَنَ‏اللّه عزَّوَجَلَّ يَغْضِبُ لِغَضَبِكَ وَ يَرْضى لِرَضاكَ.

اى فاطمه! خداى عزّوجلّ با خشم تو به خشم خواهد آمدو با رضايت تو راضى خواهد شد.

بدين گونه، پيامبر اكرم(ص) فضيلت و برترى فاطمه زهرا (س) را بر اطرافيان و مسلمانان عصر خويش اعلام نمود؛ اما پس از رحلت پيامبر گرامى (ص) و در عصر خليفه اوّل (ابى بكربن ابى قحافه) فاطمه زهرا (س) در حالى كه در فراق پدرش شديداً اندوهگين بود، مورد بى‏مهرى و حتى اسائه ادب متوليان امور قرار گرفت. آنان هم از جهت سياسى، هم از جهت اقتصادى و هم از جهت عاطفى صدمات شكننده‏اى بر آن حضرت روا داشتند، به گونه ‏اى كه اين الگوى بانوان عالم پس از رحلت پدرش بيش از 95 يا 75 روز زنده نماند و از اين مدت نيز حدود 45 روز را در بستر بيمارى به سر برد.

داستان ذيل كه از منابع اهل سنّت نقل شده است، نشان دهنده حرمان و آزارهايى است كه فاطمه زهرا (س) از سوى زمامداران عصر خويش ديده و نيز نشانى است از عدم رضايت آن حضرت از آنان.

اِنَّ فاطِمَةَ تَمسَّكَتْ بِحَقِّها بِالْكامِل، وَ عَلِمَتْ بِالْمُناقِشاتِ الَّتى دارَتْ بَيْنَ زَوجِها وَ الصّديق وَ عُمَرِ، فَاعْتَكَفَتْ فى مَنْزِلِها وَ امْتَنَعَتْ عَنْ مُقابِلَةِ الصِدّيق، اِلى‏ أنَ قالَ عُمَر لاَبى بَكر: اِنْطَلِقْ بنا اِلى‏ فاطِمَة فَإنّا قَدْ اَغْضَبْناها وَ اسْتَأذَنا عَلى فاطِمَة فَلَمْ تَأذَنْ لَهُما. فَأِتيا عَلِيّاً فَكَلَّماهُ….

فاطمه (س) خواهان تمام حقش بود و از مناقشاتى كه بين همسرش، على(ع) (درباره خلافت) و ابوبكر و عمر جريان داشت،با خبر بود. آن حضرت، معتكف خانه خويش شده و از روبه‏رو شدن با خليفه امتناع مى‏ورزيد تا اين‏كه روزى عمر به ابى بكر گفت: بامن بيا تا نزد فاطمه (س) برويم؛ چه اين‏كه ما او را به خشم آورده‏ايم. به درِ خانه فاطمه (س) آمدند و از او تفاضاى ملاقات نمودند. آن حضرت به آنها اجازه ملاقات نداد. آنان نزد على (ع) آمدند و با او سخن گفتند (و از وى درخواست ملاقات با فاطمه (س) را نمودند). با وساطت على (ع) آنان اجازه ملاقات يافته و بر حضرت فاطمه(س) وارد شدند و روبه‏روى آن حضرت نشستند. حضرت فاطمه (س) چهره از آنها به سوى ديوار برگرداند. آنان به فاطمه (س) سلام گفتند. فاطمه (س) با صداى ضعيفى جواب سلام داد.

ابوبكر آغاز سخن كرد و گفت: اى دخت رسول خدا! سوگند به خدا، براى من قرابت پيامبراكرم (ص) دوست داشتنى‏تر است از قرابت با خود من، و تو نزد من، محبوب‏تر از دخترم، عايشه هستى. سوگند به خدا دوست داشتم روزى را كه پدرت رسول خدا (ص) وفات يافت، من هم مرده بودم و پس از او زنده نمانده بودم.

آيا تو گمان دارى كه من تو را بشناسم و فضل و شرفت را بدانم، در عين حال از حقت و از ميراث پدرت رسول خدا(ص) تو را باز دارم؟ آيا تو از پدرت، پيامبر اكرم (ص) نشنيدى كه فرموده بود: «آنچه از ما به جاى مانده است، ارث برده نمى‏شود. آنها صدقه است؟»

در اين هنگام، فاطمه (س) گفت: آيا مى‏خواهيد حديثى را از رسول خدا(ص) براى شما روايت كنم تا شما آن را بدانيد و به آن عمل نماييد؟ آنها گفتند: بلى، مى‏خواهيم بشنويم.

فاطمه (س) گفت: آيا از پيامبر اكرم (ص) نشنيده بوديد كه فرمود: «رضايت فاطمه، رضايت من است و خشم فاطمه، خشم من است. پس هر كس كه فاطمه را دوست بدارد، مرا دوست داشته است و هر كسى فاطمه را خشنود كند، مرا خشنود كرده است و هر كس فاطمه را به خشم آورد، مرا به خشم آورده است».

آن دو گفتند: بلى اين حديث را از پيامبر (ص) شنيده بوديم.

فاطمه (س) گفت: پس من خدا و فرشتگانش را گواه مى‏گيرم كه شما مرا به خشم آورديد و خشنودى مرا فراهم نكرديد. هر آينه من در حالى پيامبراكرم (ص) را ديدار مى‏كنم كه از شما در نزد او شكوه‏مندم.

ابوبكر گفت:اى فاطمه! من از خشم پدرت و از خشم تو به خدا پناه مى‏برم.

در اين هنگام ابوبكر به شدت گريست. او به قدرى گريه كرد كه نزديك بود جان به لب شود.

باز فاطمه (س) به آنها گفت: به خدا سوگند در هر نمازى كه بر پاى دارم، شما را نفرين مى‏كنم.

آنان از نزد فاطمه (س) بيرون رفتند. ابوبكر در حالى كه مردم، اطرافش را گرفته بودند و او گريه مى‏كرد، گفت: هر يك از شما با محرم خويش شب را به صبح مى‏رسانيد و به خانواده خود شادمان هستيد، مرا ترك كرديد. من در شادى شما نيستم. مرا به بيعت شما نيازى نيست، بيعت مرا پس گيريد و….

آرى، اين چنين بود وضعيت حضرت فاطمه (س) پس از رحلت پيامبر اكرم(ص) و متوليان امور. آنان در خصوص سفارش قرآن نسبت به اقربا و اهل بيت پيامبر(ص) (قُلْ لا اَسْئَلُكُم عَلَيْهِ اَجْراً اِلاَّ الْمَوَدَّةَ فِى القُربى‏) اين گونه عمل كرده و مزد رسالت را دادند!

رويدادهاى مهم:

1. سهيم بودن حضرت فاطمه(س) در تحمل رنج و آزار مسلمانان و تبعيد و محاصره خاندان پيامبر اكرم (ص) در شعب ابوطالب، به مدت سه سال، توسط قريش.

2. درگذشت مادرش، خديجه كبرى (س) در سال دهم بعثت، سه سال پيش از هجرت پيامبر اكرم (ص)، پس از رهايى از محاصره شعب ابوطالب.

۳. هجرت از مكه معظّمه به مدينه مشرّفه، در ربيع الاول سال سيزدهم بعثت، به‏همراه خاندان پيامبر اكرم (ص) و ساير مسلمانان.

4. تسكين آلام و رنج‏هاى پيامبر اكرم (ص) در مسافرت‏ها و غزوات آن حضرت.

5. خواستگارى على بن ابى‏طالب (ع) از حضرت زهرا (س) و موافقت پيامبراكرم (ص) و حضرت زهرا (س) با آن.

6. برگزارىِ مراسم عقد ازدواج حضرت زهرا (س) با امام على (ع) در سال دوم هجرى.

7. تولد امام حسن مجتبى (ع)، نخستين فرزند خانواده، در نيمه رمضان سال سوم (يا دوم) هجرى.

8. تولد امام حسين(ع) در شعبان سال چهارم (يا سوم) هجرى، زينب كبرى، در سال پنجم هجرى و ام كلثوم، در هفتم هجرى.

9. وقوع جنگ احد و كشته شدن برخى از ياران نزديك پيامبر (ص) از جمله، حمزه، عموى آن حضرت، در شوال سال سوم هجرى، و اندوه و گريه فاطمه زهرا(س) در شهادت حمزه (ره).

10. وقوع نبرد خيبر ميان مسلمانان و يهوديان، و پيروزى پيامبر اكرم (ص) در اين جنگ، و اعطاى باغ فدك (از اراضى خيبر) به دخترش فاطمه زهرا (س)، در سال هفتم هجرى.

11. وقوع مباهله ميان پيامبر اكرم (ص) و مسيحيان نجران، و حضور حضرت على (ع)، فاطمه زهرا (س) و حسنين (ع) به همراه پيامبر (ص) در اين مباهله.

12. رحلت جانسوز پدرش، حضرت محمد (ص)، در 28 صفر سال يازدهم هجرى، و اندوه شديد و سوگوارى حضرت فاطمه (س) در اين مصيبت.

13. انتخاب ابى‏بكر بن ابى قحافه به خلافت، توسط گروهى از مهاجران و انصار مدينه، پس از رحلت پيامبر اسلام (ص)، در سال يازدهم هجرى.

14. اعتراض امام على (ع) و طرفداران اهل بيت (ع) به انتخاب ابى بكر و تحصن گروهى از صحابه پيامبر (ص) در خانه فاطمه زهرا (س).

15. حمله مأموران خليفه اوّل به دستور عمر بن خطاب به خانه فاطمه زهرا(س) جهت شكستن تحصن طرفداران اهل بيت (ع) و اخراج اجبارى امام على (ع) و بيعت ايشان با ابوبكر.

16. امتناع فاطمه (س) از اخراج اجبارى همسرش على (ع) و بستن درِ خانه بر روى مأموران حكومتى.

۱۷. شكستن حرمت خاندان پيامبر اكرم (ص) از سوى مأموران خليفه، در سوزاندن درِ خانه فاطمه (س) و تخريب درِ نيم‏سوز بر روى فاطمه(س)، و شكستن پهلوى آن حضرت، در هنگام ورود اجبارى به خانه و بردن حضرت على (ع) به مسجد النبى (ص).

18. سقط جنين فاطمه (س) در پى تهاجم وحشيانه مأموران خليفه و فشار فاطمه‏زهرا(س) بين ديوار و در نيم‏سوز خانه آن حضرت.

19. غصب باغ فدك فاطمه زهرا (س) توسط حكومت وقت و اسائه ادب عمر بن خطاب به آن حضرت در پاره كردن سند ملكيت فدك.

20. رفتن فاطمه زهرا(س) به مسجدالنبى (ص) و سخنرانى مستدل و اعتراض‏آميز آن حضرت به رفتارهاى نارواى خليفه و اطرافيان وى.

21. آغاز بيمارىِ دراز مدت فاطمه زهرا (س) و عزلت‏گزينى و دورى جستن آن حضرت از مردم.

22. عدم اجازه فاطمه زهرا (س) به ابوبكر بن أبى قحافه و عمر بن خطاب براى ملاقات با آن حضرت.

23. ملاقات ابوبكر و عمر با فاطمه زهرا (س) با وساطت امام على (ع) و اظهار صريح فاطمه زهرا (س) از عدم رضايت از آن دو.

24. وصيت فاطمه زهرا (س) به همسرش، امام على (ع)، در واپسين روزهاى زندگى خويش.

25. شهادت فاطمه زهرا (س)، دختر جوان پيامبر اكرم (ص)، تنها پس از گذشت 95 روز از رحلت آن حضرت، در سوم جمادى الثانى سال يازدهم هجرى.

26. غسل و كفن نمودن بدن مطهر فاطمه زهرا (س) به دست امام على (ع) با كمك اسماء بنت عميس، و تشييع جنازه وى توسط چند نفر از خواص شيعه، و دفن شبانه آن حضرت به دور از چشم ديگران با سفارش خود فاطمه زهرا (س).

من حسینون عشقینه دیوانیم

من دئمه عشقینده بیر بیگانه ام

چون حسین دور مظهر الله وبس

ائیلمه تکفیر  اونون قربانیم

من حسین عشقینده حیران قالمیشام

ساحت مهرینده ویلان قالمیشام

نام پاکی مظهر الله دور

رمز اسرارینده گریان قالمیشام

دو چیز طاقتمان کرده طاق یا مهدی (عج)

یکی فراق یکی اشتیاق یا مهدی

عاقبت روزی مهدی(عج) 

 از کنار ولادتگاه امام علی(ع) این گونه فریاد خواهد زد:

انا ابن الحیدر

هر جمعه به جاده آبي نگاه مي كنم و در انتظار قاصدكي مي نشينم .

كه قرار است خبر گامهاي تو را براي من بياورد، گامهاي استوار و دستهاي سبزت را.

اگر بيايي، چشمهايم را سنگفرش راهت خواهم كرد.

 تو مي آيي و در هر قدم شاخه اي از عاطفه خواهي كاشت .

 تو مي آيي و روي هر درخت  لانه اي از اميد براي كبوتران غريب خواهي ساخت.

 صداي تو، بغض فضا را مي شكافد.

 فضاي مه آلودي كه قلب چكاوكها را از هر شاخه درختش آويزان كرده اند.

با رنگ پر معناي دريا خواهي نوشت:" به نام خداي اميدها"!

   

                   

 

تو مي آيي در حالي كه دستهايت پر از گلهاي نرگس است.

 تو دل سرد يكايك ما را با نواهاي گرمت آفتابي مي كني

و کعبه عشق را در آنها بنا خواهي كرد.

 دست نوازش بر سر ميخك هايي خواهي كشيد كه باد كمرشان را خم كرده است.

تو حتي بر قلب كاكتوسها هم رنگ مهرباني خواهي زد.

 تو مي آيي و با آمدنت خون طراوت و زندگي در رگهاي صبح جريان پيدا خواهد كرد...

تو مي آيي اي پسر فاطمه ، يوسف زهرا يا مهدي. به اميد آن روز!

 

                             اللهّم عجل لوليک الفرج

 

 

      هر روز تا به شب زغمت ناله سر کنم 

           شب را به یاد زلف سیاهت سحر کنم      

            هر دم دهم به دیده دل مژده وصال      

      ترسم به پای دیده و دل،عمر سر کنم

          گر دیده ام ز دوری روی تو شد سپید    

         غم نیست که خاک راه توکهنه بصر کنم 

         من عاشقم به وادی عشقت نهم چو پای  

    حاشا که من زخار مغیلان حذر کنم

              خواهم که زنده باشم و اندر رکاب تو       

          چان بسپرم به پای تو و ترک سر کنم

               با ساربان عشق بگو محملم ببند     

          خواهم به سوی کشورخضرا سفر کنم

                  تو در دل منی و من بی خبر ببین         

         بیهوده خویش را در طلبت در به در کنم

   ای کاش می دانستیم کی دلهایمان به ظهور تو آرام

 خواهد گرفت...!

. عزادارى امام زمان(عج) یک حدیث ازبحارالانوار، ج 101، ص 32۰
بنابر روايات، امام زمان(عج) در زمان غيبت و ظهور بر شهادت جدّشان گريه مى‏كنند. آن حضرت خطاب به جد بزرگوارشان سيدالشهدا(ع) مى‏فرمايند:

در سوگ تو با سوز درون مى‏گريم

‏از نيل و فرات و شط، فزون مى‏گريم‏

گر چشمه چشم من، بخشكد تا حشر

از ديده به جاى اشك، خون میگریم

¤¤¤ شعرخوانی زنده یاد محمدرضا آقاسی ¤¤¤

ساقی امشب ...      تصویری خبرآمد خبری در راه است      تصویری با همه لحن خوش آوائیم      تصویری   ای زلیخا دست از دامان یوسف باز کش    تصویری روز و شب گویم به آوای جلی     تصویری مرغ دلم زمزمه سر می دهد، ناله یا فاطمه(س) سر می دهد    صوتی  به نام خداوند مردان جنگ دلیران چو شیر وببر و پلنگ   صوتی و ...

  اثر قرآن خواندن با تدبّر و اندیشه

 اگر کسی قرآن را با تدبّر بخواند ، بالاخره در او اثر خواهد گذاشت

آب چشمه قطره قطره بر سنگ میچکد ، وبر آن اثر میکند ! قرآن اثرش

از آب بیشتر ، و دلها هم انشاءالله سخت نشده است ؛ بالاخره با مداومت

وتکرار ، اثر مطلوب را خواهد بخشید ؛ بیماری غفلت معالجه

میگردد.البته مراتب دارد ، تا کارش بجائی میرسد که با خواندن یا

شنیدن آیه ای از قرآن ، دلشکسته میگردد ، حالش تغییر میکند .

جملاتی از : شهیدآیة الله دستغیب       

  کتاب : (سرای دیگر) ص34

بارد چه ؟ خون . که ؟  دیده . چسان ؟ روز و شب . چرا ؟

از غم . کدام غم ؟ غم سلطان کربلا .

نامش که بود ؟ حسین  ^(ع) . از نژاد که ؟ از علی ^(ع) .

مامش که بود ؟ فاطمه ^(س) . جدش که ؟ مصطفی ^{(ع) .}

چون شد ؟ شهید شد . به کجا ؟ دشت ماریه .

کی ؟ عاشر محرم . پنهان ؟ نه در ملا . 

شب کشته شد ؟ نه ، روز . چه هنگام ؟ وقت ظهر .

شد از گلو بریده سرش ؟ نی نی از قفا .

سیر آب کشته شد ؟ نه . کس آبش نداد ؟ داد .

که ؟ شمر . از چه ؟ ز سر چشمه ی فنا .

مظلوم کشته شد ؟ بلی . جرم داشت ؟ نه .

کارش چه بد ؟ هدایت . یارش که بود ؟ خدا .

این ظلم را که کرد ؟ یزید . این یزید کیست ؟

ز اولاد هند . از چه کس ؟ از نطفه ی زنا .

خود کرد این عمل ؟ نه ، فرستاد نامه ای .

نزد که ؟ زاده ی مرجانه ی دغا .

ابن زیاد ، زاده ی مرجانه بود ؟ نعم .

از گفته ی یزید تخلف نکرد ؟ لا .

این نابکار کشت حسین ^(ع)  را به دست خویش ؟

نه ، او روانه کرد سپه سوی کربلا .

میر سپه که بود ؟ عمر سعد . او برید

حلق عزیز فاطمه ^(س) ؟ نه ، شمر بی حیا .

خنجر برید حنجر او را ، نکرد شرم ؟

کرد . از چه پس برید ؟ نپذیرفت از او قضا .

بهر چه ؟ بهر آن که شود خلق را شفیع .

شرط شفاعتش چه بود ؟ نوحه و بکا .

کس کشته هم شد از پسرانش ؟ بلی دو تن .

دیگر که ؟ ۹ برادر . و دیگر که ؟ اقربا .

دیگر پسر نداشت ؟ چرا داشت . آن که بود ؟

سجاد ^(ع) ، چون بود او به غم و رنج مبتلا .

ماند او به کربلای پدر ؟ نی به شام رفت .

با عز و احتشام ؟ نه با درد و با عنا .

تنها ؟ نه با زنان حرم . نامشان چه بود ؟

زینب ^(س) ، سکینه ، فاطمه ، کلثوم بی نوا .

بر تن لباس داشت ؟ بلی گرد رهگذار .

بر سر عمامه داشت ؟ بلی چوب اشقیا .

بیمار بود ؟ بلی . چه دوا داشت ؟ اشک چشم .

بعد از دوا ، غذاش چه بود ؟ خون دل ، غذا .

کس بود همرهش ؟ بلی ، اطفال بی پدر .

دیگر که بود ؟ تب ، که نمیگشت از او جدا .

از زینت زنان چه بجا ماند بر ؟ دو چیز :

طوق ستم به گردن و خلخال غم به پا .

کس این ستم کند ؟ نه . یهود ؟ نه . مجوس ؟ نه.

هندو ؟ نه . بت پرست ؟ نه ، فریاد از این جفا .

قا آنی است قائل این شعر ها ؟ بلی .

خواهد چه ؟ رحمت . از که ؟ ز حق . کی ؟ صف جزا

 بر مشامم می رسد هر لحظه بوی کربلا

سیر آب کشته شد ؟ نه . کس آبش نداد ؟ داد .

که ؟ شمر . از چه ؟ ز سر چشمه ی فنا .

^{باز محــــــرم شد و دل ها شکـــــست...*...*...از غم زیـــنب دل زهرا شــکست}

^{باز محــــــرم شد و لب تشـــنه شد...*...*...از عـــطش خــــاک کـمرها شـکست}

^{آب در این تشنگی از خود گذشت...*...*...دجله به خون شد دل صحرا شــکست}

^{قاســم لیــــلا همه در خون شــــدند...*...*...این چه غمی بود که دنیا شــــکست}

                     امروز میخوام یه معجزه از قمر بنی هاشم برایتان بنویسم

     با توسل به قمر بنى هاشم عليه السلام دخترم شفا گرفت

                                        جناب آقاى شيخ احمد متوسل آرانی

                  طى يادداشتى به انتشارات مكتب الحسين ع

                                                              چنين نوشته اند:

                           دانشمند محترم حاج شيخ على ربانى خلخالى ، دامت افاضاته

                     کرامتی را از آقاى محمد قائمى ، ساكن محله حى العباس كربلاى معلى

                                                            شنيده بودم ولى ايشا ن

                                                          اجازه نوشتن آن را نمى دادند

                                        تا اينكه در تاريخ 27 ربيع الثانى به طور غير منتظره هنگام

                                                        ظهر به منزل ما آمدند و حين صحبت

                                      بحثى از كرامات حضرت مولانا قمر بنى هاشم عليه السلام

                                                    به ميان آمد و من شروع به نوشتن نمودم

                                           و ايشان هم اجازه دادند دو كرامت از ايشان نقل شود:
                                 ايشان گفتند: منزل ما در كربلا طورى بود كه هر روز از مقابل بارگاه ملكوتى

                                آقا قمر بنى هاشم عليه السلام عبور مى كرديم ، و عادت ما اين بود

                                           كه جلوى صحن مطهر مى ايستاديم و سلام مى داديم

                                                    يك شب كه با خانواده به خانه بر مى گشتم

                                       به حضرت سلام دادم و به همسرم - كه علويه و سيد است

                               گفتم : سلام كنيد. حتى به دختر بچه ام ، مائده ، نيز گفتم سلام كن

                             بچه سلام داد و ما به خانه رفتيم . صبح ، به رسم عادت ، به مغازه رفتم

                                    چيزى نگذشته بود كه همسرم ، با گريه ، به مغازه آمد و گفت :

                                                             مائده كور شده ، بفريادم برس !

                                                        با عجله و ناراحتى شديد به خانه آمدم

                                              ديدم دختر بچه آينه روى كمد را بر روى خود انداخته

                                 صورتش غرق خون مى باشد و ذرات شيشه در چشم او رفته است

                                            دست بچه را گرفتم آمدم جلوى صحن مطهر و گفتم :

                                 مولانا اين است رسم جواب سلامت (نمى فهميدم چه مى گويم )

                                 اين است كرامتت ؟ و چون آدم پولدارى بودم به يك پزشك متخصص

                                                            فلانى هر چه پول مى خواهيد

                                       می دهم دخترم را معا لجه بفرمایید

                                                   وى دختر را به دقت معاينه كرد، سپس گفت :

                                                                 هر دو چشم او سالم است

                               و اصلا ذرات شيشه در چشم او مشاهده نمى شود. تعجب كردم و گفتم :

                                     آن چشم هم ؟ گفت : بلى . خلاصه ، نه دارويى داد و نه نسخه اى 

                                                                   و به سمت خانه برگشتم

                                                    در راه جلوى صحن مطهر كه رسيدم ، گفتم :

                مولاى من ، ببخشيد، جسارت كردم ، جوشى بودم ! آری

   به عنايت آقاقمربنى هاشم(صلوات الله عليه)دخترم ازكورى شفاگرفت  

                                                                منبع کرامات حضرت ابوالفضل

           
 اي بـهـشـت بـي تــو دوزخ          اي بــهــشــتــم روي تـــو 

  در قــنـوتـم مـي گــشــايــم           دسـت حـاجــت ســوي تـو 

    در ســجــودم مـــيـگــذارم            ســر بــه خــاک کـوي تو  

       بــي نــهـايــت يـک طــرف           لطف و عطايت يک طرف    

    هــر دو عـالـم يـک طـرف            کـرب و بـلايـت يک طرف

تصاویر زنده کربلا حرم امام حسین ع

زنده و مستقیم از طریق سایت امام حسین پخش می شود

 باران که به گونه ها می بارید

امروز چه خوب و با صفا می بارید

ای کاش برای شادی قلب حسین

آنروز به دشت کربلا می بارید

ای کاش ابو الفضل نمی رفت فرات

باران به فراز خیمه ها می بارید

ای کاش از این همه فقط یک قطره

بر گونه ی خشک بچه ها می بارید

ای وای که چشم زینب می دید

باران ز نوک نیزه ها می بارید

با تمام خستگی هایم صدایت می کنم

اشک های دیدگانم را عطایت می کنم

چشم های من غریق اشک گریان تو شد

باز هم هر لحظه و هر دم صدایت می کنم

حبیبی حسینا.جب الحسین جنننی

شعری در مدح مولا علی (ع) :

ای دل بيا مناقبی از اصفيا بخوان        يک شمه ای ز تاج سر اوليا بخوان

با خاکيان ، کواکبيان ، آسمانيان            يک دم حديث کنت مع الانبيا بخوان

از مظهرالعجائب عالم نمی بدان           وز مظهرالغرائب حق کيميا بخوان

در مصحف خدا لقبش هل اتی ببين      واندر زبور نام ورا ايليا بخوان

سرمايه ولای علی را به جان بخر         خود را فراتر از همه اغنيا بخوان

خاک در سراچهء قنبر غلام او                بر ديدگان خويش چنان توتيا بخوان

                     نيت علی است ، حلقه علی ، ذکر ما علی است

                   برتر علی است ، خواجه علی ، ذوالعلی علی است

قفلی که بی کليد بود وا نمی شود         بيت خدا بغير خدا جا نمی شود

خانه بغير صاحب خود ره نمی دهد          کعبه بدون نام علی وا نمی شود

ديوار هم برای علی باز می شود             کاری که بهر هيچ کس امضاء نمی شود

تنها ميان بيت خدا آشنا بود                      اين خانه غير خوبش پذيرا نمی شود

بنت اسد نه، ام اسد ، راه وا کنيد             جز ماده شير مادر مولا نمی شود

                    خلقت علی است ، قبله علی ، عشق ما علی است

                            فرياد کعبه هم به خدا ذکر يا علی است

مادر به زادگاه علی خيره مانده است         کعبه به پيشگاه علی خيره مانده است

اطراف بيت، گرد حرم، دور تا به دور            يک امتی به راه علی خيره مانده است

ناگه خبر رسيد که هجران به سر رسيد      عالم از اين پگاه علی خيره مانده است

آمد برون ز کعبه خداوند نوريان                   مادر به روی ماه علی خيره مانده است

لبخند آشنا به پيمبر نشاط داد                    احمد از اين نگاه علی خيره مانده است

حجاج اگر هنوز طواف حرم کنند                  خلقت به زادگاه علی خيره مانده است

                         جنت علی است ، کوثر علی ، مصطفی علی است

                                   ذکر نبی و فاطمه يا مرتضی علی است

تبريک ای خلايق سرمد علی رسيد                خيزيد ای سپاه محمد علی رسيد

خيزيد ای گروه رسولان به پای عشق             بر انبياء مبصر و ارشد علی رسيد

گيرم گواه آيهء پاگ مباهله                             جان جهان و هستی احمد علی رسيد

بر طاق عرش بر در جنت به آسمان                 بنوشته با خطوط زبرجد علی رسيد

سر عباد، رکن بلاد، آيه رشاد                           مقصود را تجسم مقصد علی رسيد

                         عزت علی است ، شوکت علی ، جانفزا علی است

                        فرقان علی است ، طارق علی ، والضحی علی است

عشقش بود شراره ولی حر نار نيست           مهرش بود هماره غمی گه گدار نيست

نامش اگر علی است ز اعلی گرفته است      منشق ز حی و دور ز پروردگار نيست

دست خدا، جمال خدا، ديدهء خداست             پس کيست آن نگار اگر کردگار نيست

ما چون مسافريم و علی ساربان عشق         ديگر غم و فراز و نشيب و حصار نيست

آن مجمعی که ذکر علی نيست زينتش          دارای هيچ منزلت و افتخار نيست

پيداست از رخی که ندارد غم علی                 هر چند آدمی است ولی مايه دار نيست

                                زينت علی است ، منجی علی ، مه لقا علی است

                                يعسوب علی است ، قائد علی ، مقتدا علی است

سرمايه ولايت مولاست هستی ام                  جام می ولای علی داده مستی ام

پيمانهء محبت او جرعه جرعه نيست                درياست باده ای که کند مست مستی ام

هيئت بهانه نيست که ميخانهء دل است            محکم کند به ميکده عهد الستی ام

با خصم او به غير برائت نمی شود                    بيعت به دشمنش نکند پاک دستی ام

ما خلق برتريم که با مهر حيدريم                       اين است رمز و راز سويدای هستی ام

دست مرا بگير علی جان هزار جای                    کز سوی توست نعمت يکتا پرستی ام

                              عصمت علی است ، پاکی علی ، با صفا علی است

                                    کعبه علی است ، مکه علی و منا علی است 

              ای که پايان تو پيدا بود از آغاز هم         

    از تو خواهم گفت ای تکرار زيبا باز هم

          ذوالفقار غيرت و عزمت اگر لب وا کند    

       باز می ماند عصای موسی از اعجاز هم

        ای همه ايجاز و اعجاز و شگفتی پيش تو 

       شاعران اطناب می بافند در ايجاز تو

          در مديح تو نه من امروز الکن مانده ام 

        لکنتی دارد زبان خواجه شيراز هم

          در مديحت گرچه بسياران فراوانگفته اند

          از تو خواهم گفت ای تکرار زيبا باز هم

_{هر کجادیدی که جانت تیره شد}

_{نفس بر روح وروانت چیره شد}

_{بند غفلت دست وپایت را گرفت}

_{معصیت تاب و توانت را گرفت}

_{یا علی گو بندها را پاره کن}

 

گفتم: هيشكي نمي‌دونه تو دلم چي مي‌گذره
گفتي: ان الله يحول بين المرء و قلبه
     .:: خدا حائل هست بين انسان و قلبش! (انفال/24) ::.

گفتم: غير از تو كسي رو ندارم
گفتي: نحن اقرب اليه من حبل الوريد
     .:: ما از رگ گردن به انسان نزديك‌تريم (ق/16) ::.

گفتم: ولي انگار اصلا منو فراموش كردي!
گفتي: فاذكروني اذكركم
     .:: منو ياد كنيد تا ياد شما باشم (بقره/152) ::.

گفتم: تا كي بايد صبر كرد؟
گفتي: و ما يدريك لعل الساعة تكون قريبا
     .:: تو چه مي‌دوني! شايد موعدش نزديك باشه (احزاب/63) ::.

گفتم: تو بزرگي و نزديكت براي منِ كوچيك خيلي دوره! تا اون موقع چيكار كنم؟
گفتي: واتبع ما يوحي اليك واصبر حتي يحكم الله
     .:: كارايي كه بهت گفتم انجام بده و صبر كن تا خدا خودش حكم كنه

 (يونس/109) ::.

گفتم: خيلي خونسردي! تو خدايي و صبور! من بنده‌ات هستم و ظرف صبرم كوچيك... يه اشاره‌ كني تمومه!
گفتي: عسي ان تحبوا شيئا و هو شر لكم
     .:: شايد چيزي كه تو دوست داري، به صلاحت نباشه (بقره/216) ::.

گفتم: انا عبدك الضعيف الذليل...  اصلا چطور دلت مياد؟  
گفتي: ان الله بالناس لرئوف رحيم
     .:: خدا نسبت به همه‌ي مردم - نسبت به همه - مهربونه (بقره/143) ::.

گفتم: دلم گرفته  
گفتي: بفضل الله و برحمته فبذلك فليفرحوا
     .:: (مردم به چي دلخوش كردن؟!) بايد به فضل و رحمت خدا  شاد باشن

(يونس/58) ::.

گفتم: اصلا بي‌خيال! توكلت علي الله  
گفتي: ان الله يحب المتوكلين
     .:: خدا اونايي رو كه توكل مي‌كنن دوست داره (آل عمران/159) ::.

گفتم: خيلي چاكريم! 
ولی این بار، انگار گفتي: حواست رو خوب جمع كن! يادت باشه كه:

و من الناس من يعبد الله علي حرف فان اصابه خير اطمأن به و ان اصابته فتنة انقلب علي وجهه خسر الدنيا و الآخره
.:: بعضي از مردم خدا رو فقط به زبون عبادت مي‌كنن. اگه خيري بهشون برسه، امن و آرامش پيدا مي‌كنن و اگه بلايي سرشون بياد تا امتحان شن، رو گردون ميشن. خودشون تو دنيا و آخرت ضرر مي‌كنن (حج/11) ::.

گفتم:...
ديگه چيزي براي گفتن نداشتم.

         زهی عشق زهی عشق که ماراست ؛ خدایا            

چه نغز است و چه خوبست و چه زیباست ؛ خدایا

    چه گرمیم چه گرمیم ازین عشق چو خورشید   

چه پنهان و چه پنهان و چه پیداست ؛ خدایا

زهی ماه زهی ماه زهی باده ی همراه

که جان را و جهان را بیاراست ؛ خدایا

زهی شور زهی شور که انگیخته عالم

زهی کار زهی یار که آنجاست ؛ خدایا

فرو ریخت فرو ریخت شهنشاه سواران

زهی گَرد زهی گرد که برخاست خدایا

فتادیم فتادیم بدین سان که نخیزیم

ندانین ندانیم چه غوغاست خدایا

ز هر کوی ز هر کوی یکی دود دگرگون

دگر بار دگر بار چه سود است خدایا

نه دامی است نه زنجیر همه بسته چراییم ؟

چه بندست  چه زنجیر که برپاست خدایا

چه نقشیست چه نقشیست درین تابه ی دلها

غریبست غریبست ز بالاست  خدایا

خموشید خموشید که تا فاش نگردید

که اغیار گرفته ست چپ و راست خدایا

مولانا

بخوان دعاي فرج را كه صبح نزديك است

بخوان دعاي فرج را ، دعا اثر دارد
دعا كبوتر عشق است ، بال و پر دارد

بخوان دعاي فرج را كه دست مهر خدا
حجاب غيبت از آن روي ماه بردارد

 

 ما را به جهان جز غم هجران تو غم نيست

حاج منصور ارضی

۱ابن الرضا

۲ستاره می خیزد ای ساقی عطشان

۳ سلام من به مدینه

حاج منصور ارضی

حسین جانم

مهمان خوش امدی

ورود به کربلا

مرا امام انس و جان گفتنه اند           مهدی صاحب الزمان گفته اند

    خون خدا جد نکوی من است   

      حضرت عباس عموی من است      

    عموی من کرامت دائم است          عموی من ماه بنی هاشم است

        عموی من باب مرادهمه  است       

    عموی من عزیز دو فاطمه است   

عموی من حسین را یار بود             حامی و سقا و علمدار بود

                   عموی من امید اهلیبت است                   

             عموی من شهید اهل بیت است        

عموی من قبله اهل ولاست              دیده فرات است و دلش کربلاست

                        عموی من تشنه ز دریا گذشت                     

                   تشنه ی دریا تشنه ز دنیا گذشت            

عموی من به بحر بی تاب شد                آب هم از خجالتش آب شد

                    عموی من باغ گل علقمه است               

                     عموی من سادات بنی فاطمه است               

عموی من نام خوشش دلگشاست      عموی من همیشه مشکل گشاست

                      عموی من با همه آقائیش                

                     همیشه بالیده به سقائیش             

عموی من سلام بر صبر او             که آب گشته زائر قبر او

                     عموی من به آب هم ناز کرد           

                        با جگر سوخته رواز کرد               

عموی من صورت نورانئیش              شسته شده ز خون پیشانیش

             دو چشم او دو چشمه ی مشک بود           

              تمام هستی اش همان مشک بود         

حیف که بند دلش از هم گسیخت                تمام آرزویش بر خاک ریخت

                                  بهر تو ای دار و ندار حسین                             

        جن و ملک ریخت سر شگ از دو عین

صفحه و انگشت و قلم گریه کرد              نیزه و شمشیر و علم گریه کرد

                        داغ تو ای ساقی بی چشم و دست              

              پشت حسین ابن علی را شکست...

حاج منصور ارضي

۱ اي سلاله زهرا

۲ركن بودن من  رفته سفر خسته دل من

۳اي طوطياي دل من

ادعیه وزیارت

دعای کمیل 

حاج محمود کریمی

مناجات قسمت اول ـ مناجات قسمت دوم ـ مناجات قسمت سوم ـ مناجات قسمت چهارم

مناجات قسمت پنجم ـ مناجات قسمت ششم ـ مناجات قسمت هفتم ـ مناجات قسمت هشتم

مناجات قسمت نهم

مقتل خواني حجه الاسلام والمسلمين جان نثاري

در شب عاشورا چه گذشت؟